

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościBalet w balecie
Strona 2 z 3
Obserwujemy spektakl na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej z rosnącym podziwem dla jego twórcy, który nie tylko dokonał bezbłędnej „rekonstrukcji historycznej” – mamy tutaj pełne przepychu XIX-wieczne kreacje eleganckich pań i panów, zmieniane niemal co minutę (dzieło scenografa Jurgena Rose) – ale wręcz stworzył atmosferę i koloryt epoki, do której kluczem jest muzyka Fryderyka Chopina.
A to wszystko jest tylko tłem dla różnych sytuacji tanecznych rozgrywających się na balach i rautach i wreszcie pomaga zrozumieć meandry związku uczuciowego między Małgorzatą i Armandem, co wyrażają szalenie wyrafinowane stylistycznie pas de deux obojga partnerów. I tutaj znów ogarnia nas zachwyt nad sztuką tańca zaprojektowaną przez Neumeiera i wykonaną przez Chinarę Alizade oraz Kristofa Szabo.
W piątym od premiery przedstawieniu Damy Kameliowej tych dwoje debiutowało w rolach kochanków i był to sukces absolutny. Chinara, jakby przez naturę stworzona do roli, przykuwająca uwagę swą wyrazistą urodą i perfekcyjnym gestem, w duetach tanecznych z Kristofem raz płynie w powietrzu, unosi się nad sceną, innym razem zapada w miłosnych uściskach. Teatr Wielki w Warszawie uznał zapewne, że tak wyeksponowana rola kurtyzany, choć żadna z jej ewolucji baletowych nie ma stygmatu dosłownego erotyzmu, winna być jednak opatrzona ostrzeżeniem „Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych”. Na szczęście obsługa teatru nie wyrzuca z widowni osób nieletnich, co byłoby tak czy inaczej grubą przesadą, zważywszy choćby na walory estetyczne widowiska. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||