Przegląd nowości

Polacy na paryskim bruku, albo Le comédien trouvé

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 21, kwiecień 2018 10:18

A także ambalaż z parasolem, który podaruje poznanemu polskiemu emigrantowi jako prezent z okazji wieczerzy wigilijnej, wraz z użytkowym prototypem swojego krzesła, na którym zasiądzie niezapowiedziany gość – Joanna Rawik. W roli Tadeusza Kantora obsadzono aktorkę Izabelę Grzybowską.

Nie usiłuje ona naśladować swego pierwowzoru, zarazem jednak nie posiada pomysłu na jego sceniczny wizerunek, jeśli nie liczyć okazywanego śmiechem brechtowskiego dystansu wobec roli. Zarazem wciela się ona w ostatnią Muzę i towarzyszkę życia Kantora, skądinąd moją byłą studentkę.

Aby udźwignąć tego rodzaju wyzwanie trzeba by jednak profesjonalnego aktorstwa najwyższej próby, a tego właśnie najbardziej zabrakło w omawianym przedstawieniu. To prawda, że Kantor w znacznej mierze rekrutował swój zespół spośród przeciętnych aktorów z teatrów repertuarowych lub występujących w tej roli amatorów, głównie plastyków, których traktował jako tworzywo swoich przedstawień, ale także potrafił z nich wydobyć szlachetny kruszec najwyższej próby artyzmu. Zresztą jeden z nich, Wacław, jeden z dwóch braci Janickich, w życiu zajmował się właśnie jubilerstwem, kontynuując w ten sposób rodzinną tradycję.

• « poprz.
• nast. »