Przegląd nowości

De arte sonoris

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 17, październik 2017 08:41

Najbardziej spektakularnym i śmiałym w tym programie stało się wykonanie utworu sprzed prawie stulecia, a mianowicie pochodzącej z 1919 roku i powstałej na fali dadaistycznych manifestacji „Sonaty erotycznej” Erwina Schulhoffa, autora sławnej opery „Płomienie”. 

Przywołuje ona za pomocą środków akustycznych coitus z perspektywy doświadczającej go kobiety i wydawanych przez nią odgłosów, ujętych w ściśle określone  przez kompozytora parametry, odnoszące się do wysokości, rytmu i tempa ich przebiegu, z teatralizowaną kodą, przedstawiającą wynikające z tego zabiegi higieniczne i mikcję. Kilkanaście lat później powstanie podobny eksperyment, tyle że uzyskany środkami czysto instrumentalnymi i pod względem muzycznym zrealizowany po mistrzowsku, kiedy Dmitrij Szostakowicz w operze „Lady Makbet mceńskiego powiatu” przywoła w ten sposób przebieg aktu seksualnego. O ile potępienie dzieła wynikało z przyczyn politycznych, to akurat oskarżenia o obsceniczność nie były znów takie bezpodstawne.

Z kolei w „X&X” Juliany Hodkinson i Nielsa Rensholdta mieliśmy do czynienia z rodzajem teatru instrumentalnego, ogrywającego czynności wykonawcze. Utwór składa się na przemian z wyciemnień, w czasie których mają miejsce akcje dźwiękowe, i rozjaśnień, kiedy, niczym u Witolda Szalonka „Symfonia rytuałów” czy Georga Brechta „Kwartet smyczkowy”, eksponuje się koncertowe obyczaje – na przykład przewracanie nut. Jak przystało na festiwal muzyki nowoczesnej, tegoroczne „Sacrum-Profanum” zawierało w równej mierze akcenty skandalizujące, co i artystycznie wypróbowane.

                                                                                  Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »