Przegląd nowości

Flet jako elf

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 31, grudzień 2016 12:37

Najbardziej swobodnie popisywała się swoimi głosami para Tamino – Pamina. Tenor Manuela Gunthera niezbyt mocny, ale pięknie prowadzony ustępował nieco siłą sopranowi wysokiej jakości Lucyny Jarząbek. O tej śpiewaczce jeszcze pewnie nie jeden raz usłyszymy. Doskonale, choć nie idealnie wypadły dwie popisowe arie Królowej Nocy w wykonaniu Joanny Moskowicz.

Choć nie dorównywała maestrią zjawiskowej Zdzisławie Donat sprzed paru dekad, ale była jednym z najmocniejszych punktów przedstawienia (tutaj dodajmy, że jedną z najbardziej udanych scen animowanych był atak wielkich i ostrych nóg Królowej – pajęczycy na księcia Tamino). Nieco słabsi emisyjnie byli posiadacze głosów męskich Mikołaj Trąbka jako Papageno i Volodymir Pankiv jako Sarastro, chociaż żadnego bólu w ich interpretacjach się nie odczuwało. Mateusz Stachura w roli Monostatosa i Ayse Senogul jako Papagena nieco się mocowali ze swoimi partiami. Trzy Damy były co najmniej poprawne zaś Trzej Chłopcy uroczo fałszowali, a nawet wysypali się w jednym miejscu, co jednak dyrygent potrafił czujną ręką wyprowadzić na dobrą drogę.

Morał – najtrudniejszym do zgryzienia fragmentem opery była Uwertura grana przy opuszczonej kurtynie. Dla wielu dzieci, które liczne przybyły na przedstawienie, była to próba trudniejsza niż zmaganie się Tamina i Paminy z ogniem i wodą. A co na to nauczyciele wychowania muzycznego w szkołach podstawowych i gimnazjach?

                                                                              Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »