Przegląd nowości

„Eliogabalo” Cavalliego w Opéra national de Paris

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 03, listopad 2016 22:23

Z pełnym zrozumieniem, intensywnością i subtelnością gestykulacji prowadzi ją bezbłędnie dobrany zespół solistów, w którym oprócz wspomnianego Fagioliego szczególny podziw wzbudza kreująca postać uwodzonej przez Eliogobalo Gemmiry sopranistka Nadine Sierra (rewelacja wieczoru) oraz poruszająca świeżością brzmienia i liryzmem plastycznie prowadzonego głosu Mariana Flores w partii bezskutecznie szukającej kochanka Attili i tenor Emiliano Gonzalez Toro brawurowo budujący komiczno-karykaturalną postać tranwestyty Lenii. 

Dramaturgiczna materia opery Cavalliego osadzona jest w ponurym i ciemnym klimacie scenografii wykorzystującej dwojakiego rodzaju architekturę. Pierwsza z nich, materialna, ogranicza się do symbolizującej rzymski pałac estrady, połączonej schodami z kanałem orkiestry, z którego wyłaniają się soliści. Ważniejsza jest jednak swoista architektura świetlna kojarzona z energią Eliogabala i przypisywanym mu kultem słońca, którego ogromny wizerunek wypełnia w finale głębię sceny.

• « poprz.
• nast. »