

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Eliogabalo” Cavalliego w Opéra national de Paris
Strona 4 z 6
Reżyser daje ponadto do zrozumienia, iż w libretcie opery znajduje się pewna pułapka, gdyż nawet, jeżeli po śmierci cesarza widza uspokaja pozorny powrót do moralnego porządku, to przecież wnikliwy dyskurs jest bardziej skomplikowanej natury. Otóż pokazanie losów młodego, w dodatku pochodzącego z Syrii, nawet o patologicznej osobowości chłopca wyniesionego na szczyty władzy w Wiecznym Mieście musi nasunąć refleksję na temat brutalnej konfrontacji odmiennych języków, kultur, religii, a w tym przypadku również seksualności. I tak oto spektakl Jolly’ego zaczyna nagle nabierać niezwykle aktualnej wymowy.
Argentyński kontratenor Franco Fagioli w roli Eliogabalo fascynuje pełnym zaangażowaniem, z jakim mierzy się z kapryśnym i wybujałym językiem wokalnym tej pod każdym względem szalonej partii.
Odziany w czerwoną i ozdobioną złotymi plamami togę, a następnie przebrany w sugerującą jego seksualną dwuznaczność suknię ze słoneczno-świetlistymi motywami, wzbudza niepokój kocią i jakby pochodzącą z piekielnych czeluści sylwetką, stwarzając wrażenie osoby kompletnie sfanatyzowanej i nawiedzonej. Zresztą zróżnicowane i fantazyjne kostiumy (Gareth Pugh) oraz osobliwe makijaże i fryzury (Val Garland i Malcolm Edwards) charakteryzują każdą z postaci w równym stopniu, co ich unikająca wszelkich przerysowań i tym bardziej bogata pod względem ekspresji gra aktorska. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||