Przegląd nowości

Taniec jak drzeworyt

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, październik 2016 10:14

W rezultacie otrzymaliśmy przejmujące studium cierpienia i miłości macierzyńskiej poprzedzone walką człowieka z przeciwnościami i niezrozumieniem. W zakończeniu tej początkowej sceny bohater zostaje jakby wciągnięty przez „czarną dziurę”, aby w nowej roli objawić się, już w pierwszych taktach Stabat Mater (Stała Matka bolejąca) jako Syn. Tę rolę powierzono Tomaszowi Siedleckiemu. Spektakl został wyposażony w liczne symbole w bardzo interesujący sposób inicjowane  przez grupy tancerzy naśladujących efekty fali. Dobrze sprawdził się też tutaj jedyny element scenografii – szklany sześcian, z którego Matka (Angelika Gembiak) początkowo obserwuje cały dramat, a który w finale staje się grobem a zarazem Pietą.

Jakkolwiek kantata Szymanowskiego, w odróżnieniu od Harnasi, nie była pierwotnie przeznaczona do tańczenia, jednak potencjał artystycznej wyobraźni już nie po raz pierwszy połączył to arcydzieło z teatrem ruchu. Tym razem choreograf wprowadził na scenę kilkadziesiąt zapalonych zniczy nagrobnych i ich migotliwe światło spotęgowało nastrój transcendencji i skupienia, jakie towarzyszy Zaduszkom. Niepokoić mogło natomiast zbyt natrętne, jak na niemal liturgiczny charakter utworu, bieganie tancerzy po scenie. Miał więc dyptyk baletowy Roberta Bondary momenty słabsze i prawdziwie przejmujące. Z pewnością  część sukcesu zawdzięcza dobrze intonującemu i świetnie brzmiącemu chórowi przygotowanemu przez Henryka Wierzchonia. Na uwagę zasługiwali również soliści śpiewacy: Krystyna Nowak, Aleksandra Gudzio i Łukasz Goliński, któremu kompozytor stworzył iście karkołomne zadania każąc przebijać się głosem przez forte orkiestry i chóru – co w przypadku wykonania bydgoskiego śpiewakowi się powiodło. Strona muzyczna spektaklu mogłaby stanowić w zasadzie materiał do całkiem autonomicznego koncertu wokalno-instrumentalnego.

                                                                                      Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »