Przegląd nowości

„Lohengrin” w Dreźnie z polskimi akcentami

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30, maj 2016 11:12

Wypracowany w tym dziele język dźwiękowy, wewnętrzna dramaturgia muzyki, kształt motywów przewodnich i rodzaj dźwiękowej symboliki to już wyraźna zapowiedź przejścia od opery do muzycznego dramatu, czego najpełniej doświadczymy w pełnym cyklu Pieścienia Nibelunga, Tristanie i Izoldzie, Śpiewakach norymberskich. Wymyślona przez Wagnera koncepcja totalnego dzieła sztuki w Lohengrinie zaczyna nabierać jasnych i realnych kształtów.

Partytura Lohengrina została ukończona 28 kwietnia 1848 roku, a na jesień zapowiedziano jej prapremierę w Operze Królewskiej w Dreźnie. W międzyczasie Wagner, jako kapelmistrz drezdeńskiego dworu zdążył wkroczyć do polityki, co sprawiło, że musiał uciekać z Drezna. Pierwszym etapem ucieczki był Weimar, gdzie rezydował Franciszek Liszt, kompozytor, wirtuoz fortepianu i wielki admirator twórczości Wagnera. To właśnie jemu pozostawił zabraną z Drezna partyturę Lohengrina, który w Weimarze 28 sierpnia 1850 roku – dzięki Lisztowi i pod jego dyrekcją, ujrzał – po raz pierwszy światła scenicznej rampy. Wagner nie był przy tym obecny. Kompozytor pierwszy raz obejrzał swoje dzieło na scenie dopiero 1861 roku w Wiedniu. W Dreźnie wystawiono Lohengrina 6 sierpnia 1859 roku.

Okazuje się, że zapowiedź kreowania na scenie Semperoper głównych partii przez wspomnianych artystów wywołało takie zainteresowanie publiczności, że już kilka dni po ogłoszeniu obsady bilety na każde z czterech zaplanowanych przedstawień zostały błyskawicznie wyprzedane. Biuro prasowe Semperoper umożliwiło mi obejrzenie jednego z czterech przedstawień tej serii, co stało się 25 maja.

• « poprz.
• nast. »