Przegląd nowości

W związku z Nagrodą im. Zygmunta Hübnera i o kilku innych sprawach

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 08, kwiecień 2016 00:07

Zwłaszcza jeżeli chodzi o inscenizację „Szczurów” Hauptmanna a właściwie Mai Kleczewskiej, bo to jej dzieło. Czy też pod „Lillą Wenedą” Juliusza Słowackiego, którą na nowo odczytał Michał Zadara – „genialny” interpretator naszych dzieł narodowych. Inscenizator „Dziadów”, które trwają 14 godzin. Pracuje często ze swoją żoną Barbarą Wysocką. Cała ta trójka „mistrzów”dzisiejszego teatru ma nieprawdopodobny tupet i chorą wyobraźnię, której brakuje przeciętnemu śmiertelnikowi.

Do tego grona zaliczyłbym jeszcze Radosława Rychcika. Drugiego znawcę naszej klasyki a zwłaszcza „Dziadów” Adama Mickiewicza. Przeniesionych w realia amerykańskie, bo po polsku są nieczytelne. Jeżeli chodzi o „Szczury” to przeniosła je Kleczewska w nasze czasy i przysposobiła do swoich potrzeb. Rozprawiła się z tymi, którzy ośmielili się ją krytykować i rozebrała do naga dwoje aktorów. Są też w jej inscenizacji ogromne ilości cementu i płyt betonowych, którymi zabudowuje scenę. Jest także kopulacja na tle pojawiającej się w głębi na billboardzie głowy Chrystusa.

• « poprz.
• nast. »