Przegląd nowości

„Otello” Verdiego w Opera Vlaanderen Antwerpen - Gent

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 19, luty 2016 15:06

Cała akcja jest tutaj osadzona w jednolitej oprawie scenograficznej (autorstwa Henrika Ahra) ograniczającej się do wypełniającego całą scenę - a zbudowanego z wielkich płyt - czarnego pudła, wywierającego ponure wrażenie. Czasami niektóre z owych płyt rozsuwają się, tworząc w różnych miejscach tajemnicze szczeliny. Dzięki temu przemyślnemu procederowi postaci wyłaniają się z dolnych czeluści, lub w nich znikają, natomiast jeżeli rozsuwa się część ściany z tyłu sceny, to jedynie po to, aby ukazać ustawionych tam na baczność chórzystów, lub tkwiącą bez ruchu Desdemonę.

Widoczny w głębi wizerunek tej ostatniej nabiera cech niemalże ikonograficznych, kojarząc się z niewinną ofiarą i poświęceniem życia w imię wiernej miłości. Z nastrojem grozy bezbłędnie współgrają utrzymane również w ciemnej tonacji stroje (Michaela Barth): dla mężczyzn są to jakby ewokujące faszystowskie Włochy czarne mundury wojskowe, zaś dla kobiet wieczorowe suknie. Większość obecnych na scenie postaci nosi czarne maski, z otworami na oczy i usta, przypominające kominiarki. Podobna maska przykrywa także twarz Otella, wymownie symbolizując opanowującą go coraz bardziej nienawiść. Nasuwają się tutaj oczywiście skojarzenia z maskami karnawału weneckiego, szczególnie z tymi, które imitują ekspresję rozwścieczonych zwierząt.

• « poprz.
• nast. »