Przegląd nowości

„Cyganeria” w Krakowie

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, październik 2015 12:15

Wyszukana instrumentacja, barwna linia melodyczna, rytm, tempo, liryzm i akcja wymagają od wszystkich wykonawców wysokiego kunsztu wokalno-aktorskiego. W znakomicie dobranej obsadzie, w której właściwie nie było słabych punktów prym wiedli Marcelina Beucher (Mimi) i Andrzej Lampert (Rudolf), oboje młodzi i bardzo wiarygodni w swoich scenicznych poczynaniach. Lampert stworzył przekonującą postać zakochanego poety Rudolfa, pełnego liryzmu i żarliwości. Jego dobrze brzmiący głos o szlachetnej barwie prowadzony był naturalnie z niezwykłą lekkością i precyzją.

Czystą satysfakcję sprawiały emisja i sposób prowadzenia frazy. Beucher kreśliła obraz kruchej delikatnej Mimi bardzo przekonywująco, a zarazem niezwykle subtelnie. Jej prowadzony naturalnie głos ma ciepłe nasycone i wyrównane w każdym rejestrze brzmienie, a cała kreacja wokalna ujmuje prostotą i doskonale opracowaną ekspresją. Pięknie i wzruszająco brzmiały w ich wykonaniu oba duety Mimi i Rudolfa O soave fanciulla z finału I aktu oraz Mimi è una civetta z finału III aktu. Równie wiele dobrego można powiedzieć o kreacjach pozostałych wykonawców. Adam Szerszeń urzekał nie tylko pięknym głosem o interesującej barwie, ale też prawdą artystyczną stworzonej przez siebie postaci malarza Marcella. Podobnie jest w przypadku Michała Kutnika (Schaunard) i Patryka Rymanowskiego (Colline). Temu ostatniemu należą się specjalne brawa za pięknie, z dużą kulturą, zaśpiewaną balladę o płaszczu Vecchia zimarra. Nie do końca potrafiła mnie przekonać do swoich wokalnych i scenicznych działań Iwona Krzywicka w partii Musetty.

                                                                                           Adam Czopek

• « poprz.
• nast. »