Przegląd nowości

„Cyganeria” w Krakowie

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, październik 2015 12:15

Tutaj każde słowo, gest, czy zdarzenie sceniczne mają swój muzyczny odpowiednik. W tym właśnie zawarta jest  finezja kompozytora, którą pięknie wykorzystał Laco Adamik. Cztery sceny: Na poddaszu, Dzielnica łacińska, Rogatka d’Enfer i ponownie Na poddaszu zostały potraktowane bardzo serio i zgodnie autorskimi didaskaliami. Każda z nich daje inny obraz życia paryskiej cyganerii artystycznej. W pierwszym obrazie poznajemy czterech przyjaciół: Rudolfa – poetę, Marcella – malarza, Collina – filozofa i Schaunarda – muzyka. Mansarda czterech przyjaciół wygląda jak na paryską bohemę przystało, czyli bieda wyziera z każdego kąta, ale za to jest radość życia młodych artystów. To tutaj jesteśmy też świadkami narodzin uczucia między Rudolfem a ubogą hafciarką Mimi. Drugi to beztroska zabawa w Dzielnicy Łacińskiej i okazja do poznania pełnej temperamentu Mussety, przyjaciółki Marcela. Trzeci, rogatka d’Enfer, wyglądająca jak stara pocztówka jest obrazem kryzysu obu zakochanych par. Rudolf nie czuje się na siłach związać z chorą Mimi, a Marcel ma dość ciągłych flirtów Musetty. W czwartym obrazie wracamy na poddasze czynszowej kamienicy, gdzie wszystko się zaczęło. To tutaj śmiertelnie chora Mimi otoczona miłością Rudolfa i jego przyjaciół spędza swoje ostatnie chwile.

Jednak największą wartością najnowszej krakowskiej Cyganerii jest jej wysoki poziom muzyczny będący zasługą Tomasza Tokarczyka, który pięknie prowadził drugą premierę (sobota 26 września). Zawdzięczmy mu wydobycie z partytury wszystkich niuansów dynamiczno-kolorystycznych i niezwykle sugestywną ekspresję. Jest w jego interpretacji: subtelna gra uczuć, młodzieńcza fantazja i beztroska zabawa, a wszystko to jest jakby wstępem prowadzonym do dramatu ostatnich fraz, który w tym ujęciu zabrzmiał z wyjątkową siłą. Jednocześnie należy zaznaczyć, że dyrygent zadbał o właściwe proporcje brzmienia na linii kanał orkiestrowy – scena, co pozwoliło solistom na swobodne i naturalne prowadzenie głosu.

• « poprz.
• nast. »