Przegląd nowości

Dziwny Baron

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 31, marzec 2015 19:54

Jak na Barona cygańskiego był on za mało cygański, bo ani Saffi, ani Czipra nie miały większej ochoty do tańca, a ich kostiumy były mało fantazyjne, bezbarwne. To oczywiście nie jedyna wada. Widać było jak na dłoni, że po pierwsze publiczność lgnie na przedstawienie z wielkim zapałem, gdyż operetka Johanna Straussa to znakomita firma, są tutaj trzy albo cztery nieśmiertelne przeboje, znane u nas raczej z polskim tekstem, jak choćby słynna aryjka „Wielka sława to żart", którą śpiewa Barinkay, czy duet miłosny Barinkaya i Saffi „Kto ślub nam dał ?”. Po drugie widać i słychać było, że artyści operowi nie są najlepszymi wykonawcami dla tego typu utworu, na kilometr czuć ich sztuczność, nieruchawość, ociężałość, gdy tymczasem trzeba znakomicie, ale lekko śpiewać, bawić się głosem, słowem, sypać dowcipy jak z rękawa i nie bać się tańca.

Takie gwiazdy, jak Grażyna Brodzińska, rodzą się raz na 100 lat, a teraz pewnie będzie raz na 200, bo zawodowych operetek w Polsce już prawie nie ma, więc i artyści z tego gatunku gdzieś się pochowali. W Teatrze Wielkim w Łodzi do Barona zaangażowano artystów operowych z pewnymi predyspozycjami do lżejszej muzy, ale to sprawiło, że było gorzej niż, się można było spodziewać. Bo też Johann Strauss wcale nie zaproponował łatwego śpiewania solistom. Dobrze spisała się  tylko Joanna Moskowicz przybyła gościnnie, aby wystąpić w roli kapryśnej Arseny. Wspaniale prezentowała się na jej zgrabnej sylwetcie połyskująca długa suknia zaprojektowana przez Joannę Jaśko-Srokę. Nieźle zaśpiewała też swoją partię Monika Cichocka jako Saffi, jednak jej przedziwna minoderia i awersja do tańczenia sprawiły, że trudno tę rolę uznać za sukces artystki, która dodatkowo miała fatalny makijaż i wyglądała jak wamp, a nie Cyganka.

• « poprz.
• nast. »