Przegląd nowości

Kolekcja „Muzycy i Wielka Wojna” (Hortus i WW1 Music)

Szczegóły

Opublikowano: środa, 11, marzec 2015 08:07

Na krążku znalazł się jego Chant for the Dead Heroes, napisany dla uczczenia pamięci nie wymienionych z nazwiska sierżanta i kaprala, poległych na froncie. Podobne wojenne reminiscencje odzywają się też w Sonacie „Eroica” Irlandczyka Charles’a Villiersa Stanforda, którego działalność dyrygencka i profesorska została znacznie podczas wojny ograniczona. Pod  presją ogromnego strachu przed regularnymi nalotami musiał on opuścić Londyn, a pomysł napisania wspomnianej Sonaty zrodził się pod wpływem tragicznych wieści dotyczących śmierci jego  zastrzelonych przez nieprzyjaciół uczniów. Mamy tu do czynienia z oryginalnym tryptykiem, który ewokuje  zrujnowaną działaniami wojennymi katedrę w Reims oraz przywołuje zmagania stojących na przeciwko siebie armii, a kończy się dźwiękowym freskiem, wykorzystującym tematyczne elementy francuskiej Marsylianki, uwieńczonym pełną blasku kodą. Ciekawym utworem jest Rhapsody n°3 op.17 (1918), napisana przez ciężko chorego Brytyjczyka Herberta Howellsa podczas jego rekonwalescencji w Nowym Jorku. To porywające mocą brzmienia i niezwykłym ożywieniem dzieło powstało podobno zaledwie w jedną noc, na wspomnienie nalotu dokonanego przez niemieckiego sterowca Zeppelina. Jeśli chodzi o Nadię Boulanger, to podobnie jak jej siostra Lili, starała się ona wspierać moralnie i materialnie wysłaną na front mlodzież. W 1917 roku skomponowała ona figurującą na płycie Pièce sur des airs populaires flamands, utwór mający zwrócić uwagę na zdewastowany przez wojnę Region Flamandzki. Prezentowany na krążku „Celebracje” program dopełniają dwie kompozycje twórców francuskich: Charles’a Marie Widora i Marcela Dupré. Pierwszy z nich, kawaler Legii Honorowej i członek Akademii Sztuk Pięknych, w momencie wybuchu wojny cieszył się już zasłużonym prestiżem jako wybitny organista, kompozytor i profesor. W 1921 roku wraz z Francisem Casadesus i Amerykaninem Walterem Damroschem przyczynił się on do powołania do życia słynnego Konserwatorium Amerykańskiego w Fontainebleau, na którego czele stał aż do 1934 roku. Jego utrwalone na płycie Salvum fac populum tuum op.84 na trzy trąbki, trzy puzony, kotły i organy zostało napisane w 1916 roku w celu wzmocnienia poczucia godności ludu francuskiego – pierwsze wykonanie rzeczonego utworu miało miejsce w paryskiej Katedrze Notre Dame 17 listopada 1918 roku, czyli dosłownie sześć dni po podpisaniu zawieszenia broni. Marcel Dupré nie otrzymał pozwolenia na czynny udział w walkach, co spowodowało, że zaangażował się do pracy w szpitalnej aptece, a po zakończeniu tej cywilnej służby powrócił do komponowania i gry na organach. Jego Poème héroïque  op.33 (1935) na instrumenty dęte, bęben i organy powstał ku czci wszystkich ofiar Wielkiej Wojny i został wykreowany podczas inauguracji zniszczonego podczas walk instrumentu w Katedrze Verdun, a następnie przy podobnej okazji w Kościele Invalides. Warto uściślić, że interpretującemu te wszystkie kompozycje organiście Philippe’owi Brandais towarzyszy Zespół Instrumentów Dętych Gwardii Republikańskiej pod dyrekcją Sébastiena Billarda.

Dziewiątą pozycję z kolekcji „Muzycy i Wielka Wojna”, zatytułowaną „Vêpres” (Nieszpory), wypełniają w całości Fifteen Pieces op. 18 przywołanego wyżej Marcela Dupré, wykreowane w 1920 roku w Londynie podczas prestiżowego koncertu w Royal Albert Hall. Otóż w 1919 roku angielski mecenas Claude Johnson uczestniczył w paryskiej Katedrze Notre Dame w nieszporach, podczas których jego entuzjazm wywołały organowe improwizacje Duprégo, pełniącego wówczas w tej świątyni funkcje zastępcy innego organisty - Louisa Vierné. Johnson poprosił improwizatora o spisanie prezentowanej muzyki i w ten właśnie sposób powstały składające się na nagrany na tym krążku cykl utwory. Interpretuje je zasiadający przy organach kolegiaty Świętego Piotra we francuskim mieście Douai muzyk Vincent Genvrin.

• « poprz.
• nast. »