Przegląd nowości

„Piękna Helena” w Krakowie, czyli jak okaleczyć Offenbacha

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 10, marzec 2015 13:00

Krzysztof Czeczot tego wszystkiego nas pozbawił pozostawił jedynie z nazwy antycznych bohaterów, ale kazał im wygłaszać zupełnie inne treści, co okazało się mało śmieszne, a czasami wręcz nużące. Na dodatek ilość dialogów sprawiła, że te zdominowały muzykę, pod którą zresztą źle się podkładały. Mamy w tym względzie spory dysonans! Ze sceny wieje nudą, nikt się specjalnie nie śmieje i nie bawi, a wielu scenom brakuje dynamiki. Można powiedzieć, że jest bardziej straszno niż śmieszno! Na dodatek operowi śpiewacy mimo wielkich starań słabo sobie radzą z nadmiarem słowa mówionego. Pozostali co prawda Helena, Parys, Menelaos, Kalchas, Agamemnon i inni, ale daleko im jednak do offenbachowskich pierwowzorów.

Tak na dobrą sprawę krakowską Piękną Helenę ratuje interesująca scenografia i kostiumy zaprojektowane przez Andrzeja Witkowskiego, oraz dynamiczne sceny taneczne w układzie Jarosława Stańka. Bronią jej też dobrze przygotowany chór i soliści wśród, których prym wiedli Monika Lendzion (Helena), Janusz Ratajczak (Menelaus), Andrzej Lampert (Parys) i Andrzej Biegun (Agamemnon).

• « poprz.
• nast. »