

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Hrabia żigolak”
Strona 2 z 3
Niegdyś na sąsiednim Broadwayu triumfy w inscenizacji tego utworu święcili Jan Kiepura i Martha Eggerth, wcielający się w parę wspomnianych protagonistów. Tym razem z Broadwayu zaangażowano Kelli O’Harę oraz Aleka Shradera, by obsadzić ich w rolach drugoplanowej pary amantów: Walentyny, żony ambasadora Pontevedry, i flirtującego z nią Kamila Rossillona. Znakomicie sprawdzili się oni w gatunku operetkowym, sięgając do właściwych dla niego środków wyrazu, w tym śpiewu bynajmniej nieunikającego wibrata.
Nie da się tego samego powiedzieć o odtwórcach głównych ról, a zwłaszcza Renée Fleming, zbyt bezpośrednio przenoszącej manierę śpiewu operowego. A więc w jej prowadzeniu głosu zabrakło przede wszystkim pożądanej lekkości. Z kolei w Pieśni o Wilii nie dostawało melancholijnego liryzmu. Poza tym czasy młodości oboje artyści mają już dawno za sobą, trudno zatem mówić o nieodpartym uroku i wdzięku jakimi powinni się odznaczać. A czas smutnych operetek w twórczości Lehára miał dopiero nadejść dwie dekady później.
W pełni sprawdził się natomiast Alexander Lewis wnosząc wiele sytuacyjnego komizmu do zachowania charakterystycznej postaci Niegusa, sekretarza poselstwa Pontevedry, a w istocie factotum Mirka Zety, ambasadora tego typowo operetkowego księstwa, w okresie powstania dzieła aż nadto kojarzącego się z Czarnogórą. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||