Przegląd nowości

Krynica we władaniu wokalistyki

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 22, sierpień 2014 21:00

I tak słynną arię Violetty „z wachlarzem” na zakończenie I aktu Traviaty Katarzyna Oleś-Blacha ma już dopracowaną do perfekcji w najdrobniejszych szczegółach, zarówno pod względem koloraturowych ozdobników, zwłaszcza w cabaletcie (w której towarzyszył jej zza kulis Pavlo Tolstoj), jak i od strony interpretacyjnej, wydobywając wahania bohaterki i jej wewnętrzne rozdarcie.

Iwona Socha w pełni ukazała walory swego głosu, zmierzającego w stronę koloraturowego sopranu lirico spinto, oraz umiejętności techniczne przede wszystkim w wymagającym Bolerze Heleny z Nieszporów sycylijskich Giuseppe Verdiego. Interesująco rozwijająca się kariera śpiewacza Ewy Vesin przebiega w nietypowy sposób. Przypomnę, że u jej zarania wykonała wagnerowskie partie Zyglindy, Ptaszka Leśnego, Gudruny i Córy Renu. Tym razem zaśpiewała werystyczną arię Sola, perduta, abbandonata będącej u kresu swych sił Manon z opery Giacomo Pucciniego, za sprawą doboru dynamiki różnicując całą skalę przeżyć bohaterki, nie ograniczając się wyłącznie do „wykrzyczenia” jej rozpaczy, ale zrazu, poprzez odwołanie się do piana, oddając jej wyczerpanie. Z natury będąc sopranem dramatycznym, sięga również po repertuar przeznaczony dla mezzosopranów. I właśnie za jej sprawą dramatyczna aria Eboli O don fatale, o don crudele z verdiowskiego Don Carlosa wreszcie znalazła godną odtwórczynię, zdolną w pełni odsłonić jej złożoność. Przy całej ekspresji i ciemnym zabarwieniu rejestru piersiowego pewnie zabrzmiały również ustępy w górze skali, co na ogół w przypadku artystek rozporządzających niższymi głosami przychodzi ze znacznym wysiłkiem.

• « poprz.
• nast. »