Przegląd nowości

„Sacrum non profanum” w stronę Kilara

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 22, sierpień 2014 10:58

Wydarzeniem był więc kończący wieczór minirecital Adama Makowicza, który jest w znakomitej formie muzycznej, improwizatorskiej i pianistycznej. Z absolutną swobodą wykonywał on karkołomne ewolucje przetwarzając znane tematy w swoiste etiudy transcendentalne. Styl i niezachwiana intonacja budziły podejrzenia, że to nie są jazzowe improwizacje, ale po prostu doskonale przygotowane i wyuczone utwory o typowo wariacyjnym charakterze. Na spotkaniu z publicznością po koncercie artysta starał się wyjaśnić sposób swojej pracy przy fortepianie, mówił, że jego jazzowe interpretacje czy parafrazy są w 80 proc. improwizowane a tylko w 20 proc. przygotowane wcześniej.

Zgodził się jednak, że w takich utworach musi być pewna logika, nawet pewien schemat czy wzór - co przedtem, co potem - który on przez lata swojej obecności na estradzie wypracował. Dokonał też zaskakujących porównań, twierdząc, że to co robi na fortepianie niewiele się różni od tego, czym zachwycał swoich słuchaczy Wolfgang Amadeusz Mozart tworząc swoje wariacje, i tutaj zanucił melodię popularnych wariacji na temat francuskiej piosenki dziecięcej Ah, vous dirai -je, Maman. Powiedział też, że fortepian dla niego, tak samo jak dla Chopina, jest całą orkiestrą dając do zrozumienia, że najlepiej spełnia się muzycznie, gdy występuje całkiem solo. Kolejny, czwartkowy koncert w Trzęsaczu też przyciągnął sporo słuchaczy, bo nazwisko Kulka było tym razem reprezentowane przez ojca i córkę. Konstanty Andrzej Kulka pokazał się w towarzystwie dwóch kolegów z warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego – Andrzeja Gębskiego – skrzypce i Andrzeja Wróbla – wiolonczela i wspólnie zagrali mało znane, a warte uwagi kompozycje Karola Lipińskiego, które wymagają od pierwszego skrzypka nie tylko predyspozycji wirtuozowskich.

• « poprz.
• nast. »