Przegląd nowości

„Wesołe kumoszki z Windsoru” w Opéra de Lausanne

Szczegóły

Opublikowano: środa, 25, czerwiec 2014 13:38

Otto Nicolai (1810-1849) należy do tej generacji kompozytorów, których uważa się za spadkobierców Carla Marii von Webera. Ojciec Nicolaia był zawodowym muzykiem i pragnął uczynić z syna tzw. cudowne dziecko, toteż nic dziwnego, że młody, bo zaledwie szesnastoletni Otto wyrwał się spod kurateli zbyt ambitnego rodzica, uciekając do Stargardu. To własnie tam bogaty meloman dostrzegł jego talent i ułatwił studia muzyczne w Berlinie, gdzie Nicolai utrzymywał się z lekcji śpiewu jako członek Zelter’s Singakademie.

W tym czasie nawiązał serdeczne kontakty z rodziną Mendelssohna i podobno brał nawet udział w wykonaniu Pasji wg św. Mateusza, śpiewając partię Jezusa. W latach 1833-1836 pełnił funkcję organisty w ambasadzie pruskiej w Rzymie, jednocześnie doskonaląc swą wiedzę z zakresu kontrapunktu. Po krótkim pobycie w Wiedniu, gdzie został zaangażowany jako Kapellmeister w Hoftheater, powrócił do Włoch. Jego pierwsza opera Enrico II, wystawiona w Trieście, poniosła klęskę, zrównoważoną później premierą Il Templario, zaprezentowaną tym razem w Turynie. Po paru sukcesach, i porażce opery Il proscrito, Nicolai opuścił Włochy i zajął stanowisko Kapellmeistra w Operze Wiedeńskiej.

• « poprz.
• nast. »