Przegląd nowości

Podchmielony Mozart z Mariuszem Kwietniem w tle

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 19, czerwiec 2014 10:42

Tessytura partii Figara nie do końca mieści się w skali głosu Krzysztofa Szumańskiego, o czym świadczyła jego pierwsza aria (cavatina nr 3 Se vuol ballare Signor Contino). W kolejnej (nr 10 Non più andrai, farfallone amoroso) już zapanował nad głosem, a ostatnią (nr 27 Oh Susanna, Susanna) zaśpiewał całkiem efektownie, w czym sekundowały mu precyzyjnie strojące waltornie, jakby odpowiadające echem.

Tym razem dobre wrażenie pozostawiła Monika Korybalska w spodenkowej roli Cherubina, nie tylko precyzyjnie wykonując swe krótkie canzony (nr 6 Non so più cosa son, cosa faccio w pierwszym akcie oraz nr 12 Voi che sapete che cosa è amo” w następnym), ale i z nieodzownym w tej roli niekłamanym wdziękiem. Z partii epizodycznych we wdzięcznej pamięci zapisali się: Agata Widera-Burda jako Barbarina, z dużym wyczuciem wykonująca nastrojową ariettę Barbariny (nr 24 L'ho perduta... me meschina...), krótką, ale należącą do tych najlepiej rozpoznawalnych motywów muzycznych, dla wielu nawet bez świadomości źródła i kontekstu pochodzenia, a także Krzysztof Dekański w charakterystycznej roli ogrodnika Antonia. Bardzo pięknie zabrzmiał też sekstet nr 19 Riconosci in questo amplesso w trzecim akcie. Znaczne postępy od czasu premiery poczyniła orkiestra prowadzona przez Tomasza Tokarczyka. Już w Uwerturze dała znać o sobie wieloplanowość z głównym tematem, wędrującym przez kolejne grupy instrumentów, z figuracjami w drzewie.

Niezależnie od wskazanych zalet, największe brawa i tak należą się przede wszystkim samemu Mozartowi!

                                                              Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »