Przegląd nowości

Siedem mgnień łańcuckiego festiwalu: powrót do źródeł

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 05, czerwiec 2014 17:08

Czyli szlachetnej, a zarazem wymagającej muzyki komnatowej, od której, wszystko, co w Łańcucie festiwalowe, zaczęło się, nosząc zrazu skromne miano Dni Muzyki Kameralnej. I do tej formuły zdawał się nawiązywać występ Jadwigi Rappé oraz Kwartetu Smyczkowego „Opium”. Tworzą go od dziesięciu lat cztery instrumentalistki: Agnieszka Marucha, Anna Szalińska, Magdalena Małecka i Olga Łosakiewicz-Marcyniak, które już raz wystąpiły w Łańcucie przed dwoma laty, towarzysząc Annie Seniuk w wieczorze muzyczno-literackim.

Kwartet smyczkowy to królewski gatunek muzyki kameralnej, odpowiednik symfonii, dzielący z nią czteroczęściową budowę cykliczną. I takim właśnie jest wczesny, I Kwartet smyczkowy c-moll op. 9 Maxa Brucha, ściśle stosujący się do ustalonych przez poprzedników praw tej formy muzycznej. W pełni zapowiadajacym późniejszy styl tego tórcy jest elegijne Adagio, nawiązujące do modnych w tamtej dobie „śpiewów instrumentalnych” bez programowych tekstów literackich, a co za tym idzie pozostawiających wyobraźni słuchacza wszelkie skojarzenia pozamuzyczne. W grze artystek zabrakło mi jednak większego zróżnicowania wyrazowego, operowania bardziej zdecydowanymi kontrastami brzmieniowymi, a więc środków nieodzownych przy wykonawstwie muzyki romantycznej.

Do estetyki tamtej epoki nawiązuje również jednoczęściowy, młodzieńczy I Kwartet smyczkowy op. 22 Carla Orffa, odległy od wyobrażeń o jego stylu muzycznym, ukształtowanych przez późniejsze wielkie formy wokalno-instrumentalne z ich daleko posuniętą redukcją do pierwiastka czysto rytmicznego.

• « poprz.
• nast. »