Przegląd nowości

Siedem mgnień łańcuckiego festiwalu: montaż muzyczno-poetycki

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 05, czerwiec 2014 17:48

Zwłaszcza że początkowo w występie Daniela Olbrychskiego dawały znać o sobie niedostatki dykcyjnej natury, utrudniające zrozumienie wygłaszanych przezeń wierszy, na przykład „Mochnackiego” Jana Lechonia, przywołującego recital tego poety w lotaryńskim Metzu po upadku Powstania Listopadowego, dostarczającego wieczorowi poetyckich ram o tematyce muzycznej.

Obok „Do przyjaciół Moskali”, ustępu z „Dziadów” Adama Mickiewicza, zabrzmiały strofy „szlachetnych Rosjan”: Siergieja Jesienina oraz Bułata Okudżawy. Recytując ostatnie wiersze Władimira Wysockiego aktor starał się przywołać jego samego, przybierając charakterystyczny tembr głosu tamtego. No, ale cóż, ja słyszałem i widziałem Wysockiego na żywo w Brechtowskim „Dobrym człowieku z Syczuanu” oraz nade wszystko w legendarnym „Hamlecie” w przekładzie Borisa Pasternaka i reżyserii Jurija Lubimowa, podczas pamiętnego, pierwszego występu w Polsce słynnej Taganki, a ostatniego w życiu, jak się miało niebawem okazać, samego Wysockiego. Olbrychski posiada wykształcenie muzyczne, uczył się bowiem gry na skrzypcach. Potrafi zatem wygłosić „Grande Valse brillante” Juliana Tuwima z uwzględnieniem jego tanecznego rytmu, w pełni wydobywając swoiste crescenda dynamiczne i agogiczne. Na bis, w celu moderacji rozhuśtanych nastrojów po śmierci Wojciecha Jaruzelskiego, w przededniu jego pogrzebu, odwołał się do „Kolędy” Wojciecha Młynarskiego, napisanej po wprowadzeniu stanu wojennego, wolnej wszakże od wszelkiej zawziętości i nieprzejednania.

                                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »