Przegląd nowości

„Le Roi d’Ys” Edouarda Lalo w Opéra de Marseille

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 13, maj 2014 14:23

Partytura Lalo świadczy o podziwie, jaki francuski kompozytor żywił w stosunku do Wagnera, a jednocześnie wykazuje jego wyraźną chęć zdystansowania się od słynnego modelu. Porywająca jest już rozbudowana i przyjmująca formę poematu symfonicznego uwertura (zawierająca cytat z Tannhäusera), która pod batutą stojącego na czele Orkiestry Opery w Marsylii Lawrence’a Fostera wznieca gorący aplauz słuchaczy. Pochodzący z Rumunii dyrygent potrafi ciekawie poszerzać wykorzystującą folklor bretoński paletę kolorystyczną orkiestry - opartą bardziej na blaszanych instrumentach dętych niż na smyczkach - różnicować plany dźwiękowe oraz uwydatniać zmienne i tajemnicze klimaty.

Foster pokazuje też, że popularne tematy i mocno zaakcentowana tożsamość rytmiczna partii chóralnych (brawa dla miejscowego zespołu, przygotowanego przez Pierre’a Iodice’a) czynią z chórzystów zbiorowego, istotnego w rozwoju akcji, bohatera. Uwagę przykuwają doskonale charakteryzujące poszczególne postacie partie solistyczne, które w zaangażowanym do tej produkcji przez dyrektora Maurice’a Xiberrasa zespole wokalistów znajdują niezawodnych wykonawców. Jest to fakt tym bardziej wart podkreślenia, że mamy tu do czynienia z dziełem stawiającym śpiewakom wyjątkowo wysokie wymagania. Wbrew tytułowi opery, to nie partia Króla (Nicolas Courjal) jest tutaj najtrudniejsza, lecz partia zakochanej do szaleństwa i zdolnej nawet do popełnienia w imię tego uczucia potwornej zbrodni Margared, w którą z powodzeniem wciela się mezzosopranistka Béatrice Uria-Monzon.

• « poprz.
• nast. »