Przegląd nowości

Pochwała pychy!

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 18, kwiecień 2014 16:42

Atoli, trzeba nie lada, tym razem pychy, aby ku jej chwale oprzeć program całego, trwającego ponad dwie godziny wieczoru, na stosunkowo wątłej substancji muzycznej, albowiem poza kilkoma miniaturami Josquina des Près i jedną Gesualda di Venosy, wykorzystano głównie utwory anonimowe, pełniące w swoim czasie szeroko rozumianą funkcję użytkową, między innymi liturgiczną. Powoli zdaje się wyczerpywać formuła tematycznych montaży muzycznych, zwłaszcza, gdy nie odwołuje się do wielkich indywidualności i znaczących kompozycji.

Tym razem najbardziej zapamiętam z całego przedsięwzięcia na moment przywołany z zaświatów poprzez nagranie zjawiskowy głos Montserrat Figueras jakby rzeczywiście zstąpiła do kościoła św. Katarzyny, w którym wielokrotnie występowała. A także oprawę świetlną Ady Bystrzyckiej. Operowała ona snopami rozproszonego światła, na wskroś przeszywającymi nawy św. Katarzyny, jakby snuły się w nich dymy kadzideł.

Efekty powyższe uzupełniało barwne podświetlenie chóru i organów, pod którymi usytuowana była estrada z muzykami. Biło ono między innymi krwawą łuną spomiędzy manswerków w balustradzie wspomnianego chóru. Dodatkowo projekcje wizerunków bohaterów tego programu autorstwa Albrechta Dürera czy Hansa Holbeina młodszego, pojawiały się na ścianie nad organami. Swoistym misteryjnym olśnieniem okazało się wydobycie w finale spoza świetlnych oparów barokowych złoceń głównego ołtarza, znajdującego się z tyłu słuchaczy. Mistyczny znak zakończenia kolejnej podróży w czasie i przestrzeni z Jordim Savallem, Capella Reial de Catalunya i Hesperion XXI, mimo że sam Erazm był raczej racjonalistą?

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »