Przegląd nowości

Beethoven między kameralistami

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 11, kwiecień 2014 11:05

Z pewnością rozumiał on doskonale myśl muzyczną swego Mistrza, i to rozumiał ją w kontekście czasów, w których one powstawały. Jego transkrypcja jest więc „poinformowana historycznie” o wiele lepiej, niż próby zagrania tej muzyki przez współczesnych badaczy lubujących się w różnych archaicznych gestach i barokowym instrumentarium.

Warto przy okazji pochwalić wykonanie tej wersji Eroiki przez zespół złożony z Floriana Uhliga – fortepian, Agaty Szymczewskiej – skrzypce, Amihai Grosza – altówka i Rafała Kwiatkowskiego – wiolonczela. Muzycy w sposób szalenie energiczny i pełen zapału wykonali niełatwą odmianę „symfonii w pigułce”. Wiodącymi instrumentami były tutaj skrzypce i fortepian, na którym realizował swą partię muzyk perfekcyjny, oddany partyturze i rysujący oblicze kompozytora jako człowieka gwałtownego, czasem nawet brutalnego, świadomego swej wielkości. Agata Szymczewska z równą pasją wzbogaconą o kobiecy wdzięk poprowadziła następny utwór Mistrza przewodząc w Septecie Es-dur (ta sama tonacja co w Eroice) zespołowi (samych panów) złożonemu ze skrzypiec, altówki, wiolonczeli, kontrabasu, waltorni, fagotu i klarnetu. Choć charakter tej kompozycji był zupełnie inny, pogodny, najwyraźniej użytkowy, przeznaczony do wykonywania salonowego po prostu dla przyjemności, doskonale wpisywał się w kameralny charakter koncertu w sali Filharmonii Narodowej. Zresztą wszyscy instrumentaliści, pod wodzą polskiej skrzypaczki, starali się przekazać publiczności swój zapał, energię, mistrzostwo muzyczne, umiejętność prowadzenia dialogu w siedmioosobowym gronie.

• « poprz.
• nast. »