Przegląd nowości

„Łucja z Lammermoor” w Operze Wrocławskiej, czyli reżyserska niemoc!

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 13, marzec 2014 16:34

Na szczęście można się w tym przedstawieniu poddać urokowi włoskiego belcanta, a przyznać należy, że w tym względzie znakomicie spisują się obie obsady (drugą oglądałem na próbie generalnej). Bohaterką premierowego wieczoru była bez wątpienia Aleksandra Kubas-Kruk w partii tytułowej Łucji. Młoda śpiewaczka precyzyjnie, a zarazem subtelnie, kreśliła obraz zakochanej dziewczyny, którą miłość doprowadziła do tragicznego finału.

Płynne legato, precyzja koloraturowych pasaży szły w parze z dobrze wyważoną dynamiką i subtelnie brzmiącymi pianami. Jej kreacja budowana właściwą dramaturgią oraz ekspresją miała odpowiednie napięcie emocjonalne i siłę wyrazu. Odbierało się ją jako autentycznie prawdziwą.

Koloratura nie była w jej przypadku czystym popisem technicznej sprawności, ale służyła pogłębieniu – i dopełnieniu – dramatu głównej bohaterki. Czego najpełniej dowiodła w wielkiej scenie obłędu Il dolce suono, sprawiając, że widownia wręcz zamarła z wrażenia. To był prawdziwy majstersztyk aktorsko-wokalny, a zarazem piękny popis czystego belcanta, co w naszych teatrach nie jest zbyt częste.

• « poprz.
• nast. »