

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Eugeniusz Oniegin” w Opéra de Montpellier
Strona 3 z 5
W swoim przedstawieniu reżyserka podkreśla fakt, iż ten pochodzący z czasów sowieckich sposób zbiorowego zakwaterowania wpływa na sposób bycia i myślenia poszczególnych jednostek, a także na ich intymne relacje z bliskimi osobami, na ich stosunek do samych siebie i do grupy. Dlatego w omawianej inscenizacji nie ma żadnych oddzielających poszczególne - wynajmowane przez Łarinę - pomieszczenia ścian, a przynależność danego miejsca do takich, a nie innych lokatorów zaznaczają jedynie drobne przedmioty i rozłożone na podłodze materace. W ten sposób widzowie mogą przyglądać się wspólnej egzystencji stłoczonych na małej przestrzeni mieszkańców korzystających z wspólnej kuchni, łazienki i ubikacji, obserwujących się nawzajem, oddających się bezwstydnie cielesnym zbliżeniom, bez zwracania uwagi na otoczenie.
Wszelkie rekwizyty zostają tutaj ograniczone do paru ram okiennych, dużego portretu Lenina czy pustej klatki dla ptaków. Zaś o prowizorycznym charakterze tak urządzonej przestrzeni informują nas podwieszone na sznurach i znajdujące się w złym stanie meble. Jedynie akt trzeci rozgrywa się na praktycznie pustej już i utrzymanej w czarno-białej kolorystyce scenie, co ma sugerować, iż Księciu Greminowi udało się wykupić tę całą komunałkę i że na jej miejscu powstanie zapewne jakiś nowy i przynoszący duże zyski obiekt handlowy. Niezwykle frapujący jest sposób, w jaki reżyserka ustawia grę aktorską zarówno solistów, jak i wyposażonych w indywidualne cechy chórzystów. Wszyscy oni tkwią w stanie jakiegoś beznadziejnego wyczekiwania, paraliżującej wszelkie działania nostalgii, pozbawionej perspektyw i nadziei rezygnacji. Wzbudzają odruchy współczucia, a jednocześnie wywołują pewną wesołość, zwłaszcza wśród nie pamiętających tamtych czasów młodych widzów, kiedy to na samo wspomnienie „ojca narodów” ściszają głos w obawie przed donosicielami i ryzykiem przyklejenia im etykietki „wrogów ludu”. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||