Przegląd nowości

Awinion: bulwersująca kreacja Ermoneli Yaho w „Madame Butterfly”

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 02, grudzień 2013 19:49

Spuszczane lub podciągane za pomocą linek ścianki zakreślają małe przestrzenie o intymnym charakterze, bądź otwierają szerszą perspektywę, nasuwającą skojarzenia z pejzażami japońskiego Nagasaki i morzem, w głąb którego odpłynął okręt unoszący w dal Pinkertona. Niektóre z odsłon tej poruszającej inscenizacji wręcz chwytają za gardło i głęboko zapadają w pamięć. Nie można na przykład pozostać obojętnym wobec widoku dziecka, ubieranego w strój marynarki wojennej lub bawiącego się modelem statku.

Nie można też nie ulec przepojonemu poezją obrazowi, w którym miniatury japońskich domków zostają po zachodzie słońca delikatnie rozświetlone małymi lampkami (urokliwa reżyseria świateł Philippe’a Grosperrina). Najmocniejsze wrażenie wywiera jednak scena finałowa, podczas której Cio-Cio San rozwija łączący ją z synkiem jak pępowina pas z kimona, po czym zadaje sobie śmierć sztyletem, podczas gdy w tym samym momencie widoczne w perspektywie sceny wschodzące słońce zalewa się krwistą czerwienią. Trzeba jeszcze wspomnieć o wzbogacających warstwę plastyczną spektaklu kostiumach autorstwa Danièle Barraud, dbałości o najdrobniejsze szczegóły i rekwizyty, godnej podziwu synchronizacji poszczególnych planów wizualnych - to wszystko składa się na niezapomniany obraz artystyczny o ogromnej sile oddziaływania na naszą wrażliwość i wyobraźnię.

                                                                             Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »