Przegląd nowości

Zygmunta Mycielskiego spotkania z Wagnerem

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 12, październik 2013 13:13

Latem 1929 roku jadąc z Paryża do Krakowa, zatrzymałem się w Bayreuth. Opera była zamknięta, poszedłem więc zobaczyć willę Wahnfried, lecz i tu brama była zamknięta.

Ściemniało się, pomimo to dobijałem się gwałtownie. Dozorca czy ogrodnik wyszedł, gderliwy. Już się przecie o tej porze nie zwiedza. Z okna wyjrzała jakaś starsza pani. „Co to takiego?” „Ten młody człowiek mówi, że jest przejazdem z Paryża, i chce tu wejść.” „Z Paryża? Niech zaczeka.” Czekałem. Pani zeszła z góry, trwało to długo. „Vous venez de Paris?” – zapytała mnie staruszka – bo teraz dopiero zobaczyłem, że stoi przede mną osoba, która mogłaby być moją prababką. „Tak, jestem muzykiem, studiuję w Paryżu, chciałbym przynajmniej wejść tutaj.” „Młody muzyk – z Paryża…” Staruszka wydała mi się wzruszona. „Jak teraz Paryż wygląda? Dużo koncertów?” „Czasami i dziesięć dziennie” – wdałem się w rozmowę – już byliśmy przy samej willi, już mnie ta pani pyta, co chcę zwiedzić. Ale zmrok zapadał szybko, poprosiłem więc tylko o wskazanie mi, gdzie się znajduje grób Wagnera.

„Grób mojego męża.- Zaprowadzę pana.” Mimo to przystanęła, już z drugiej strony domu. Podniosła cienką laseczkę: „Niech pan idzie prosto, tam.”

Nie wiedziałem, czy mam iść, czy zostać przy córce Liszta i pani d’Agoult, żonie Hansa von Bülowa, secundo voto żonie Ryszarda Wagnera. Miałem ochotę cicho powiedzieć, żeby nie krzyknąć: „To pani jeszcze żyje?!” Ale ona została przy drzwiach, a ja odchodziłem, mamrocząc jakieś podziękowania.

Cosima! Więc rozmawiałem z dziewięćdziesięciodwuletnią Cosimą, która znała i c h w s z y s t k i c h ?! Tych, których nuty zalegają moją półkę przy fortepianie?!

Po chwili stałem już przed gładką, grubą płytą kamienną, pod którą leżał autor Tristana.

• « poprz.
• nast. »