Przegląd nowości

Artur Ruciński na Festiwalu Moniuszkowskim. Gwiazdy podbiły Kudowę-Zdrój

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 06, wrzesień 2013 15:13

Pana Yarikevicha widziałam później na najważniejszym koncercie zakończonego w sobotę 51. Festiwalu Moniuszkowskiego – mistrzowskim recitalu Artura Rucińskiego. Polski baryton według ostatniego rankingu prestiżowego magazynu „Festispiele” jest w pierwszej dwudziestce najlepszych śpiewaków na świecie (w ostatnim notowaniu był na 18. miejscu, na 4. był Piotr Beczała, a 16. Mariusz Kwiecień, niewykluczone jednak, że w nowym rankingu Ruciński wskoczy na wyższą pozycję). Do Kudowy przyjechał z Werony, z jednego z najsłynniejszych teatrów operowych, na którym zadebiutował w zeszłym roku w „Romeo at Julliet”, rzucając na kolana tak krytykę, jak i publiczność. A o jego klasie najlepiej świadczy anegdota, którą opowiedział na spotkaniu prowadzonym przez świetnego dziennikarza i krytyka muzycznego Piotra Nędzyńskiego.
Kilka lat temu Ruciński pojechał do Berlina na przesłuchania do „Oniegina” Piotra Czajkowskiego. Przesłuchiwał sam Daniel Barenboim, szef artystyczny opery berlińskiej. – Na korytarzu siedział też bardzo dobry baryton z Kanady. Nagle pojawił się Daniel Barenboim, zaczął rozmawiać z tym Kanadyjczykiem – okazało się, że zna nawet jego rodziców. Pomyślałem, że jestem jak kwiatek do klapy, ale trudno, na przesłuchanie pójdę – opowiadał Ruciński. Kiedy zaczął śpiewać partię Oniegina, po dwóch minutach Barenboim mu przerwał i zapytał, co jeszcze przygotował. Ruciński zaczął śpiewać partię Posy z „Don Carlosa” (wykonał ją też w Kudowie). Tym razem dyrektor Staatsoper Unter den Linden po dwóch minutach wybiegł z sali. – Szczerze mówiąc, trochę oniemiałem. Pomyślałem, że nie mam już co tam robić, ale skończyłem, ukłoniłem się orkiestrze i dopiero wyszedłem. Pojechałem od razu na dworzec, bo miałem pociąg do Warszawy. A po jakichś 20 minutach zadzwonił mój agent. Okazało się, że dostałem kontrakt. Barenboim powiedział, że nie musi słuchać całej arii, żeby wiedzieć, czy śpiewak jest dobry – mówił Artur Ruciński, który cały swój kunszt – również aktorski – pokazał w czasie recitalu. To naprawdę było wielkie wydarzenie. Ruciński w przyszłym roku miał wystąpić w Metropolitan Opera w Nowym Jorku w „Fauście” Gounoda. Z tej produkcji w MET zrezygnowano, śpiewak będzie pracował w La Scali, ale w MET śpiewać będzie w 2015 r. Z samą Anną Netrebko. W Kudowie „kupił” najpierw publiczność arią Escamilla z „Carmen”, słynnym toastem torreadora, a potem uwodził, rozśmieszał, wzruszał. Riccardem z „Purytanów”, Germontem z „Traviaty”, Fordem z „Falstaffa”… A kiedy na bis wykonał „Granadę” publiczność była jego. Przyznam, że chciałabym go zobaczyć na scenie w przedstawieniu. I koniecznie też słowa uznania należą się Robertowi Morawskiemu, świetnemu pianiście, który był współtwórcą programu recitalu Rucińskiego, a sam obok roli akompaniatora, pokazał też swój pianistyczny talent i wyczucie, wykonując polonezy Michała Kleofasa Ogińskiego (na czele ze słynnym Pożegnaniem Ojczyzny) i Fryderyka Chopina.

• « poprz.
• nast. »