Przegląd nowości

„Hagith” na 9. Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 31, lipiec 2013 09:41

Dramat oparty został na biblijnym motywie o starości króla Dawida i dziewczynie Abiszag. „Hagith” tworzona była w Tymoszówce w latach 1912 - 1913. Kolejny biograf kompozytora, Tadeusz Zieliński, pisze: nad partyturą pracował kompozytor bez zapału, libretto mu się nie podobało i kompozycję tę traktował jako pracę poniekąd wymuszoną, której wykonania nie wypadało mu odmówić swemu dobroczyńcy – księciu Lubomirskiemu. Muzyka opery tkwi w stylu niemieckiego ekspresjonizmu. Bliska jest R. Straussowi (z Salome i Elektry) oraz Schönbergowi (z Erwartung).

Muzyka ta jest pełna dramatyzmu, napięta, chwilami nawet agresywna, ale bywa także łagodna i nastrojowa. I niewątpliwie wciąga słuchacza, tym bardziej, iż partie wokalne doskonale charakteryzują muzycznie postaci opery. Libretto napisane zostało w języku niemieckim, tłumaczenia na polski dokonał Stanisław Barącz. Zabiegi kompozytora o wystawienie Hagith w Wiedniu, mimo wsparcia ze strony wpływowych przyjaciół, nie powiodły się. Dwór Habsburski był przeciwny drastycznemu wykorzystywaniu tematów biblijnych. Próby w innych teatrach zagranicznych sparaliżowała wojna. Tak więc prapremiera „Hagith” miała miejsce dopiero w Teatrze Wielkim w Warszawie, w 1922 roku. Kolejną inscenizację dzieła pokazała Opera w Darmstadt w 1923 roku. Opera nie wzbudziła więc zainteresowania scen zagranicznych, a i w Polsce nie weszła do stałego repertuaru żadnego z krajowych teatrów. Po wojnie pokazano ją tylko w Operze Śląskiej w Bytomiu (1962, Wł. Ormicki/M. Daszewski – W. Kwiatkowska, Sł. Żerdzicki, H. Grychnik), w Operze Krakowskiej (1964, kier. muz. i reż. K. Kord – T. Gryboś, R. Węgrzyn, W. Ochman) i w Operze Wrocławskiej (2007, T. Szreder/M. Znaniecki – W. Chodowicz, T. Ivaniv, A. Zdunikowski). Tę ostatnią inscenizację zarejestrowano na płytach DVD.

• « poprz.
• nast. »