Przegląd nowości

Pianolowe nagrania Harolda Bauera i Ignacego Friedmana na płytach Dal Segno

Szczegóły

Opublikowano: środa, 06, luty 2013 16:50

Pianole miały wielu wielbicieli wśród pianistów, którzy nierzadko woleli dokonywać rejestracji pianolowych niż akustycznych. Najprawdopodobniej dlatego, że te drugie miały ograniczoną rozpiętość dynamiczną i były zaszumione. Czy jednak rolkę pianolową można by nazwać nagraniem? Twierdzę, że nie. Wszak jest to jedynie pewien kod zapisany na perforowanej taśmie papieru, według którego pianolowy mechanizm automatycznie uruchamia poszczególne klawisze instrumentu. Nie jest zatem możliwe odtworzenie za pomocą tegoż kodu niuansów danej interpretacji – zwłaszcza barwowych.

Na pianolach grywali prawie wszyscy najwybitniejsi pianiści epoki, na czele z Ignacym Janem Paderewskim, Józefem Hofmannem, Ignacym Friedmanem oraz Arturem Rubinsteinem. Grywali też wielcy kompozytorzy, na przykład Gustaw Mahler, Klaudiusz Debussy, Aleksander Skriabin, Sergiusz Rachmaninow, Maurycy Ravel czy Sergiusz Prokofiew. Mahler powiedział (cyt. za komentarzem dołączonym do obu albumów), że „pianola reprodukuje żywą duszę artysty i nie ma sobie równych”. Z kolei Artur Rubinstein porównywał moment odtwarzania muzyki przez pianolę do występu na żywo.

W roku 1992 część papierowych rolek z kolekcji Denisa Condona posłużyła jako materiał do studyjnego nagrania. Od kilku lat rejestracje te publikowane są przez brytyjskie wydawnictwo Dal Segno w ramach kolekcji „The Great Pianists. Masters of the Piano Roll series”. Dotychczas ukazało się czternaście albumów, z których trzynasty i czternasty zawierają wykonania Harolda Bauera i Ignacego Friedmana. Uważam, że interpretacje Bauera nie przetrwały próby czasu. Mimo że mogą podobać się ze względu na eleganckie frazowanie i wrażliwość melodyczną, brakuje im rysu osobowościowego.

• « poprz.
• nast. »