Przegląd nowości

„Napój miłosny” w Operze Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 20, grudzień 2012 08:09

Wykonujący partię Nemorina Adam Sobierajski był nieśmiały i marzycielski. Śpiewał bardzo dobrze. Jego liryczny tenor posiada piękną barwę i jest pewny w brzmieniu. Za swą wokalną interpretację zbierał więc zasłużone brawa. Adina winna być kokieteryjna ale czuła i rzeczywiście zakochana. Wykonująca tę partię Katarzyna Oleś-Blacha śpiewała i grała doskonale. Cavatinę z chórem „Della crudele Isotta” (Do okrutnej Izoldy) oraz arię „Prendi, per me sei libero” (Weź, dzięki mnie jesteś wolny) zaśpiewała z uczuciem i bardzo emocjonalnie. Artystka dobrze wie, że Adina nie jest operową primadonną lecz zwykłą, prostą, wrażliwą i kochającą wieśniaczką.Śpiewa więc swą arię z prostotą ale i dostojeństwem. Znana dotąd z wykonawstwa partii amantek pierwszego planu, tę charakterystyczną rolę Katarzyna Oleś-Blacha potraktowała poważnie ale z przymrużeniem oka. Wokalnie i aktorsko.

Trzeci protagonista opery, doktor Dulkamara, wędrowny lekarz i szarlatan to, według określenia cytowanego już W. Sandelewskiego sympatyczna kanalia, a przy tym jedna z najbardziej plastycznych postaci komicznych włoskiej opery buffa. Partię tę śpiewał bas, Dariusz Machej. Piękny głos i doskonałą interpretację ujawnił już w brawurowej arii z chórem „Udite, udite, o rustici” (Słuchajcie, słuchajcie, o wieśniacy), a potwierdził wykonaniem barkaroli z Adiną i chórem w II akcie „Io son ricco, tu sei bella” (Jam bogaty, a tyś piękna). Zabawną, równie sympatyczną postać sierżanta Belcore stworzył Michał Kutnik. Udowodnił, iż jego liryczny, miękki baryton, posiada ładną barwę i emocjonalne ciepło. Wiele dziewczęcego wdzięku wniosła do swej roli Gianetty (jednej z wielu wieśniaczek) Agnieszka Cząstka. Tak więc wszystkie postaci opery jawiły się jako proste, jasne i sugestywne w swych intencjach. I dotyczy to także chóru, jakże częstego w tej operze. Chór jest tu bowiem nie tyle ozdobą, ile kolejnym „solistą” wyrażającym uczucia i nastroje. Duża w tym zasługa kierownika chóru Opery Krakowskiej, Zygmunta Magiery.

• « poprz.
• nast. »