Przegląd nowości

Jadwiga Rappé DUX

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 13, grudzień 2012 00:52

płyta druga: „Pieśń o ziemi” Gustawa Mahlera (Dux 0810). nagranie dokonane zostało w 1989 roku z udziałem tenora Piotra Kusiewicza i WOSPRiT w Katowicach, pod dyrekcją Michaela Zilma. Ten utwór Mahlera ma w światowej fonografii znakomite wykonania, np.: Ferrier/Patzak, Forrester/Lewis, Ludwig/Wunderlich czy Baker/King. A jednak, zdaniem krytyki, omawiane nagranie to „perła Mahlerowska z Polski”. Sam utwór, cykl 6 pieśni, to raczej solowa kantata, w której pieśń przenika symfonikę, niekiedy bardzo kameralną, i na odwrót, by stworzyć całkowitą harmonikę. Kontrastowe teksty pieśni (stara chińska liryka swobodnie przetłumaczona przez Hansa Bethge) urzekły Mahlera i skłoniły do dużej powściągliwości w stosowaniu środków technicznych.

Krytyka przyjęła to polskie nagranie entuzjastycznie. Recenzent „Ruchu Muzycznego”, Stefan Münch napisał o interpretacji Jadwigi Rappé: W tej kreacji nie ma rzeczy przeoczonych lub nieprzemyślanych, umiejętności warsztatowe zaś pozwalają doskonale wykorzystać dar unikalnego głosu. Rappé śpiewa barwą jakby na skraju nocy i rodzącego się dnia, a jej głos w ciemnych odcieniach miękkiego altu zawsze potrafi odnaleźć refleks światła („Ruch Muzyczny”, 13.11.2011). Pochwały zyskał też dyrygent za precyzyjne prowadzenie orkiestry. Także Piotr Kusiewicz, który bez trudu żonglował barwą tenora bohaterskiego i lirycznego, osiągając pożądany dla dzieła efekt żywiołowości przechodzącej w tkliwość. Swój wspaniały, dźwięczny głos potrafi zamienić w modulacje pełne miękkości i słodyczy (S. Münch, „Ruch Muzyczny” 13.11.2011).

płyta trzecia: to recital pieśni Szostakowicza, Szymanowskiego i Strawińskiego z pianistami Mają Nosowską, Waldemarem Malickim i Mariuszem Rutkowskim. Nagrania pochodzą z lat 1979–2002 (Dux 0810). Zestawienie na jednej płycie, w tym samym wykonaniu wokalnym, trzech różnych kompozytorów XX wieku, pozwala na pewne porównania. Dymitr Szostakowicz przez całe życie komponował muzykę wokalną. Z jego dorobku Jadwiga Rappé wybrała dwa cykle. Pierwszy to „Pieśni hiszpańskie” op.100 (uważane zresztą za raczej marginalną pozycję w twórczości kompozytora). Inspirowane one były ludowymi melodiami hiszpańskimi, które wzbudziły zainteresowanie wybitnej śpiewaczki, Zary Dołuchanowej. To ona właśnie sprowokowała Szostakowicza do ich opracowania na mezzosopran i fortepian.

• « poprz.
• nast. »