

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Simon Boccanegra” Verdiego w Opéra de Nice
Strona 2 z 3
Zważywszy zaś na to, jak dużą wagę przywiązywał Verdi do melodramatycznej perspektywy każdej z tworzonej przezeń oper, dużo bardziej owocne dla naszego odbioru jest w tym konkretnym przypadku eksplorowanie takich tematów jak: samotność władcy, miłość córki, zdrada i wybaczenie, rozdarcie jednostek pomiędzy prywatnymi interesami i motywami wspólnotowymi. Wszakże centralnym elementem rzeczonego dzieła jest kobiecość (Amelii Grimaldii, czyli Marii), która staje się czynnikiem łączącym wszystkich występujących tu mężczyzn.
Tak się składa, że we Francji Simon Boccanegra nie należy do najczęściej wystawianych oper włoskiego kompozytora, toteż cieszyć się należy, iż ta prezentowana w Nicei inscenizacja Giorgio Gallione (pokazana uprzednio w sezonie 2007-2008 na otwarcie sezonu w bolońskim Teatro Comunale) przyjmuje właśnie taką wizję interpretacyjną. W jej budowaniu duży udział ma Giuto Fiorato, autor scenografii i kostiumów oraz Bruno Ciuli, zręcznie i z dużym wyczuciem prowadzący skrzętnie respektującą dramaturgię reżyserię świetlną. To dzięki nim otrzymaliśmy atrakcyjną warstwę plastyczną, pozbawioną jakichkolwiek udziwnień, a w zamian za to wiernie nawiązującą do realiów i wyglądu Genui, do architektury tego miasta i jego otwarcia na Morze Liguryjskie. Szczególnie frapujące jest pokrycie nachylonej powierzchni sceny wzorami przywołującymi charakterystycznie ułożony bruk centralnego placu Campo Pisano, na którego miejscu znajdował się niegdyś zbiorowy grób pizańskich żołnierzy, którzy polegli w bitwie przeciwko genueńczykom. Zimna tonacja kolorystyczna, w jakiej pogrążone jest całe pudło sceniczne skutecznie zwraca uwagę na tragiczne konsekwencje niepohamowanych pasji ludzkich i wywołuje uczucie pewnego niepokoju. Dużo dobrego można też powiedzieć na temat starannie ustawionej, unikającej wszelkich przerysowań i pompatycznych gestów grze aktorskiej, pozwalającej sugestywnie oddać psychologiczne portrety poszczególnych bohaterów. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||