Przegląd nowości

XXII Festiwal im. Adama Didura – Sanok 2012

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 11, październik 2012 16:40

Jan Ptaszyn Wróblewski, gość czwartego dnia festiwalu, obawiał się, czy operowa publiczność ze zrozumieniem przyjmie jego jazzową interpretację moniuszkowskiej „Halki” – niepotrzebnie. Sekstet w doborowym składzie (m.in. Henryk Miśkiewicz, Robert Majewski) rozpalił widownię. Zaszumiały jodły na gór szczycie, rozszalały tańce góralskie, zaaranżowane na dwa saksofony, trąbkę, fortepian, bas i perkusję. Jak skomentowała po koncercie, obecna na widowni, Bożena Zawiślak-Dolny: Muzycy dali z siebie wszystko, a nawet jeszcze więcej!

Bożena Zawiślak-Dolny i Jacek Wójcicki byli bohaterami sobotniego koncertu, na który złożyły się piosenki kabaretowe z lat 20. i 30. Przeboje, wykonywane niegdyś przez Hankę Ordonównę, Polę Negri, Eugeniusza Bodo, w aranżacjach Tomasza Chmiela, w wykonaniu krakowskich artystów zabrzmiały bardzo efektownie. Są to piosenki z tekstem, wciąż aktualne, wciąż chętnie słuchane, aż niewiarygodnie brzmi, kiedy mówi się, że pochodzą z minionego wieku.

Bożena Zawiślak-Dolny gości w Sanoku często. Lubi to miejsce, zachwyca się atmosferą festiwalu: - W operetkach pokazywałam się w Sanoku kilka razy: w „Księżniczce czardasza”, „Wiktorii i jej huzarze”, tym razem w „Baronie cygańskim”. Rola Mirabeli nie jest może duża, ale bardzo wdzięczna. Natomiast przeboje lat 20. i 30. to dla mnie program bardzo szczególny. Ten repertuar znałam od najmłodszych lat, rodzice bardzo często słuchali tych piosenek, więc chłonęłam je od zawsze. One są fascynujące, a przede wszystkim - czasoodporne. Niektóre mają przecież po 90 lat, a wciąż są aktualne, wciąż sięgają po nie aktorzy, śpiewacy. Przepiękne melodie, teksty, które o czymś mówią, które mają początek, rozwinięcie, pointę. Dlatego tak bardzo je kocham i wiem, że publiczność też je kocha, bo jest to kolejny koncert, który wraz z Jackiem Wójcickim mamy zaszczyt wykonać i za każdym razem widzowie reagują emocjonalnie. Nie ma człowieka, który pozostałby obojętny na ten repertuar. Poza tym - wspaniałe są aranżacje Tomasza Chmiela – mówiła gwiazda w wywiadzie dla festiwalowego „Brulionu”.

Po lżejszym nieco repertuarze przyszedł czas na operę i w niedzielę, 30 września, uczta: „Wesele Figara” w reżyserii Ryszarda Peryta w wykonaniu Warszawskiej Opery Kameralnej, z udziałem m.in. Roberta i Wojciecha Gierlachów oraz Tatjany Hempel-Gierlach. I było tak, jakby się przenieść w czasy Wolfganga Amadeusza Mozarta. Oszczędne, ale jakże wysmakowane scenografia i kostiumy, rewelacyjny śpiew, rewelacyjnie grająca orkiestra pod dyrekcją Zbigniewa Gracy.

„Muzyczna podróż… Od Broadway`u do Hollywood” to tytuł programu musicalowego Opery Śląskiej, o którym warto napisać jedno: bardzo podobał się publiczności. Podobał się także Piotrowi Nędzyńskiemu, który chwalił śpiewaków operowych w zmaganiach z tworzywem dla nich niecodziennym – piosenkami, takimi jak „What a Wonderful World”, „Chic to Chic” czy „I Will Always Love You”.

• « poprz.
• nast. »