Przegląd nowości

„Makbet” Verdiego w Grand Théâtre de Genève

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 22, czerwiec 2012 19:34

Dużo poważniejsze wątpliwości wzbudza obsada dwóch głównych ról: Jennifer Larmore jako Lady Makbet i Davide Damiani jako ulegający jej krwawym zapędom król Makbet. Otóż Larmore jest wybitną artystką, która swoją błyskotliwą karierę zbudowała głównie w oparciu o repertuar Mozarta, Rossiniego, Belliniego. Jej lekki i jasno zabarwiony mezzosopran doskonale zdaje egzamin w stylu bel canto, natomiast zupełnie się nie sprawdza w wymagającej dramatycznej mocy, ciemnej barwy i nawet pewnej drapieżności partii Verdiowskiej, z którą zresztą amerykańska śpiewaczka zmierzyła się w omawianej realizacji po raz pierwszy.

Precyzyjnie prowadzone frazy, przyjemne dla słuchacza brzmienie jej solidnie wykształconego głosu, doskonała dykcja czy emanująca elegancją osobowość sceniczna nie są przecież w stanie zastąpić umiejętności zbudowania postaci tej wiedzionej bezgraniczną ambicją, dążeniem do władzy za wszelką cenę i żądnej krwi kobiety. Z kolei David Damiani ma poważne kłopoty z intonacją, emisją i pewnym prowadzeniem swego barytonu, który w miarę upływu czasu niepokoi coraz większymi oznakami zmęczenia. Wprawdzie Verdi rekomendował do tej roli wokalistę o „brzydkim” głosie,  zdolnym do przekazania potworności  króla-mordercy, ale chodziło mu też o głos o dużej mocy i pozostajacy pod pełną kontrolą wykonawcy, czego w tym genewskim wykonaniu właśnie najbardziej brakuje.

• « poprz.
• nast. »