

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościKafka według Philipa Glassa
Strona 2 z 3 Opera zaczyna się od wejścia wykonawców (zarówno muzyków, śpiewaków i aktorów) ubranych w tradycyjne anglo-saksońskie togi sędziowskie, którzy stają plecami do publiczności. Z głośników docierają nakładające się głosy w różnych językach: francuskim, hiszpańskim, niemieckim, włoskim, itd., a w tym samym czasie grają solo skrzypce. Jeden z sędziów obraca się powoli i wymownie spogląda na publiczność. Później wszyscy łącznie z muzykami ściągają togi i zamienią się w żołnierzy w polowych mundurach i beretach. Na podium wchodzi ubrany w biały lniany garnitur i niebieską koszulę Gość, którego partię wykonywał włoski tenor Stefano Ferrari, i śpiewa prolog w słuchawkach do tłumaczenia symultanicznego, później również i w ten sposób wykonuje inne monologi, komentujące jego pozycję i sytuację w kolonii. Jego monologi wraz z akompaniującymi im odgłosami przekładów stanowią rodzaj ramy kompozycyjnej inscenizacji. Z jednej strony próbują nadać mu wiarygodność i neutralność obserwatora i świadka, a równocześnie zaznaczyć zainteresowanie międzynarodowej opinii publicznej, stojącej na straży humanizmu, a którego ramieniem jest ONZ. Obaj: Gość i Oficer, w którego wcielił się amerykański bas-baryton Stephen Owen, w tradycyjny sposób śpiewali swoje partie, ponieważ w warstwie wokalnej Glass nie skomponował niczego specjalnego ani wymagającego. Również ich gra była ograniczona do tradycyjnych gestów i emocji. Natomiast poprzez pozostałe niewokalne role, które grali aktorzy Gérald Robert-Tissot (Żołnierz), Nicolas Hénault (Żołnierz - dodatkowo wprowadzona przez reżysera postać) i Mathieu Morin (Skazany), Brunel starał się inscenizacyjnie wypełnić tę pozbawioną dramatycznej akcji operę. Ich ciągle zmieniające się relacje pokazują brutalność życia żołnierzy lub ilustrują słowa Oficera, na przykład, kiedy Robert-Tissot i Hénault przebrani za kobiety udają dziewczyny Komendanta. Ich drag performance był jednocześnie zabawny i niepokojący. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||