Przegląd nowości

Ernani, czyli buntownik w operze

Szczegóły

Opublikowano: środa, 28, październik 2009 11:30

Mocno, czasem nawet zbyt szorstko śpiewał chór męski kierowany przez Mariusza Otto, który jednak w towarzystwie głosów żeńskich nabierał ciepła i elastyczności. Kostiumy zaprojektowane przez Kornelię Piskorek były efektowne, choć stylistycznie stanowiły mieszaninę sięgającą niemal od starożytności do połowy XX wieku, co było widać np. w mundurach żołnierzy, spiskowców i strojach dworzan.

Wspaniałość inscenizacji podkreślało doskonałe i często zmieniające się oświetlenie - dzieło Bogumiła Palewicza. Zwłaszcza będący areną działań scenicznych hiszpański witraż mienił się różnymi odcieniami, był też podświetlany od dołu aby spotęgować wrażenie bogactwa. Inscenizatorom zdarzały się też efekty chybione, jak choćby spadające z suchym trzaskiem fragmenty witraża, które po odgłosach okazywały się kawałami plexi, a nie szkła.

Tę scenę trzeba było wyciszyć, lub też posłużyś się nagraniem autentycznego brzęku, podobnie jak posłużono się taśmą przy realizacji wystrzałów armatnich. Przydałoby się też, aby publiczność nie słuchała poleceń inspicjentów, które kilkakrotnie zakłócały wykonanie. Są to jednak drobne szczegóły, które myślę, że łatwo jest usunąć. Z pewnością ten spektakl stanie się on ozdobą poznańskiego repertuaru wielkiej sceny.

                                                                               Joanna Tumiłowicz