Przegląd nowości

"Simon Boccanegra" w Théâtre du Capitole w Tuluzie

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, październik 2009 02:00

Powiedzmy od razu, że wbrew tym pobudzającym ciekawość widza zapowiedziom, wizja Lavelliego nie wnosi żadnych zaskakujących i stymulujących naszą wyobraźnię rozwiązań interpretacyjnych, rozczarowuje raczej przewidywalną w każdym momencie "klasycznością" i nużącą statycznością opartej na niezmiennej scenografii warstwy wizualnej. Usytuowany pośrodku "pałac" doży, ogromny taras, balkon Amelii, a zwłaszcza rodzaj kanału, symbolizującego na zmianę gabinet doży, w którym Simon Boccanegra wychyla zawierający zatruty napój kielich, więzienny korytarz czy miejsce spisku, składają się na banalną architekturę, rażącą pewną sztucznością i nadającą całemu spektaklowi bardziej koncertowy niż teatralny charakter. I nawet wprowadzony na zakończenie prologu pomysł spuszczenia z wysokości czarnych aniołów, które w finale porywają martwego już Boccanegrę, nie jest już w stanie poprawić tego stanu rzeczy.

Niewątpliwą zasługą reżysera jest natomiast zrezygnowanie z przywoływania czternastowiecznych realiów, czyli epoki, w której rozgrywa się akcja opery, i delikatne odwoływanie się do sytuacji politycznej Włoch z końca XIX wieku, zdominowanej wówczas przez rozgrzewający serca i umysły mieszkańców tamtego regionu (w tym również Verdiego) ruch risorgimento.