Przegląd nowości

"Ryszard III" w Opéra National du Rhin

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 01, październik 2009 02:00

Powiedzmy od razu, iż dyskurs muzyczny Battistelliego nie odznacza się żadnym nowatorstwem, zaskakując nawet początkowo pewną schematycznością powtarzanych bez końca formuł dźwiękowych, wszakże w miarę upływu czasu jego skuteczność w wytwarzaniu trudnego do wytrzymania napięcia dramaturgicznego i wciągania słuchacza w duszną atmosferę karmiącej się zbrodnią rzeczywistości wzbudza szczery podziw. Falująca struktura warstwy orkiestrowej zakłócana brutalnymi wejściami rozbudowanej grupy instrumentów perkusyjnych, napięte do granic wytrzymałości partie wokalne czy opadające, przepojone bólem i udręką frazy chóru bezbłędnie oddają klimat nakręcającego się jak spirala szaleństwa opanowanego żądzą śmierci Księcia Gloucesteru. Dodatkowym wzmocnieniem ponuro-mrocznego kolorytu dźwiękowego dzieła jest powierzenie przez kompozytora większości partii wokalnych głosom męskim (barytony i basy) i zredukowanie do niezbędnego minimum ról kobiecych (zaledwie trzy).

Ten surowy, pełen mocy, przeszywający jak narzędzie zbrodni język muzyczny znajduje swoje doskonałe odzwierciedlenie w kreowanym z godnym podziwu talentem przez Roberta Carsena obrazie scenicznym, którego centralnym elementem jest wypełniona czerwonym jak krew piaskiem arena rozpadającego się cyrku. Jego lekko przekrzywiony i grożący zawaleniem szkielet przywodzi na myśl źle skonstruowane i ulegające pęknięciom systemy polityczne,  których patologiczne cechy sprawiają, iż zbrodnicze zamiary dążących do władzy szaleńców mogą zostać praktycznie wcielone w życie.