Przegląd nowości

Rozpoczynają się XX Łódzkie Spotkania Baletowe

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 08, maj 2009 02:00

Łódzkie Spotkania Baletowe odbędą się w Łodzi już po raz dwudziesty, i jak poprzednie, mają za zadanie artystyczną prezentację tego, co w światowym balecie ostatnich lat - najlepsze i najatrakcyjniejsze. W dotychczasowych edycjach festiwalu brały udział wszystkie najbardziej znaczące światowe grupy baletowe oraz najważniejsze kompanie z całego świata. Festiwal jest do dzisiaj  największą i najbardziej prestiżową imprezą baletową w Polsce. Główną jego ideą  jest upowszechnianie sztuki baletowej i aktualnych osiągnięć  choreograficznych zarówno w formie tańca klasycznego, jak i różnorodnych nurtów tańca współczesnego. Festiwal służy też wymianie doświadczeń między artystami reprezentuącymi odmienne style choreograficzne i stosującymi odmienne techniki tańca, jest przeglądem ważniejszych kierunków choreografii ostatnich lat. 

Od początku Spotkania pokazywały dwutorowość  współczesnego tańca - wszelkie kontynuacje i rozwój klasycznego baletu, poprzez taniec modern i taniec postmodernistyczny. Z jednej strony mogliśmy więc śledzić doskonałe w każdym calu, techniczne klasyczne balety radzieckie, czy łączenie tradycji radzieckiej ze specyfikami narodowymi dawnych republik, z drugiej podziwiać klasyką zachodnią  np. w miniaturach George`a Balanchine`a (np. Królowa śniegu Sadler`s Wells Royal Ballet). Ale najważniejsze były zawsze prezentacje najnowszych trendów tańca współczesnego i choreografów poszukujący nowoczesnych środków wyrazu. Na deskach Teatru Wielkiego widzieliśmy więc prace niemal wszystkich najwybitniejszych choreografów XX wieku na świecie, wymieniając najważniejszych jak: Maurice Bejart - Bolero, Święto wiosny, Bhakti, Tyla Tharp - In the Upper Room, Catherine`s Wheel, Mats Ek - Giselle, Smoke, Śpiąca królewna, Hans van Manen - Śmierć i dziewczyna, Twilight, Jiri Kylian - Zatopiona katedra, Nuages, Symfonia D-dur Haydna, Agnes de Mille - Fall River Legend, John Cranko - Poskromienie złośnicy, Birgit Cullberg - Panna Julia czy Kurt Jooss - Zielony stół.