Przegląd nowości

Ada Sari królowa koloratury

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30, marzec 2009 02:00

Kolejne etapy muzycznej edukacji Ady Sari to Cieszyn i Kraków. Po maturze wyjeżdża do Wiednia, zostaje uczennicą, prowadzonego przez hrabinę Pizzamano, studia dla panien gdzie lekcje śpiewu stały na wyjątkowo wysokim poziomie. Właśnie w Wiedniu w pałacu księcia Lichtensteina na Praterze miał miejsce pierwszy publiczny występ panny Szayer. Ten występ sprawił, że ojciec niechętny planom córki poświeceniu się nauce śpiewu zmienił zdanie i zorganizował wyjazd do Mediolanu do sławnego wówczas pedagoga Antonio Rupnika. Ten jednak po przesłuchaniu stwierdził, że głos panny Jadwigi jest słaby i raczej nie rokuje wielkich nadziei. Na szczęście dał się przekonać rodzicom i wyraził zgodę na prowadzenie lekcji śpiewu. Rozpoczęła się mozolna i ciężka praca, do której młoda adeptka podchodziła z wielką pokorą i sumiennością. Ale za to po dwóch latach nauki profesor orzekł, że pora przygotować pannę Jadwigę do debiutu scenicznego, co nastąpiło wiosną 1909 roku w rzymskim Teatro Nazionale stając się początkiem jej wielkiej międzynarodowej kariery. Przed samym debiutem młoda artystka przyjmuje pseudonim Ada Sari. Jednym z pierwszych engagement otrzymała do Teatro dal Verme w Mediolanie. Później nie wiązała się już z żadnym teatrem stałym kontraktem co pozwoliło jej na przyjmowanie zaproszeń z całego świata.

Mimo, że do wybuchu II wojny światowej mieszkała za granicą, najdłużej w Mediolanie, to zawsze radością przyjmowała zaproszenia z rodzinnego kraju. Publiczność Opery Warszawskiej miała okazję podziwiania jej od 1917 roku, debiutowała jako Konstancja w Uprowadzeniu z Seraju Mozarta. W tym samym sezonie wystąpiła jeszcze jako Królowa Małgorzata w Hugonotach Meyerbeera. Później podziwiano ją również jako: Rozynę (najczęściej), Violettę, i Gildę. "W Traviacie miała p. Sari okazję przekonać nas, że nie tylko koloraturą umie błyszczeć, ale, że potrafi również zachwycić liryzmem i dramatycznością. Dawno już nie zdarzyło się nam słyszeć tak pięknie oddanych "łez" w śpiewie." - pisał Franciszek Brzeziński w 1931 roku. Partią tytułowej Marty w operze von Flotowa śpiewaną w 1936 roku zakończyła Ada Sari występy w Operze Warszawskiej. Często występowała gościnnie w Operze Poznańskiej i Lwowskiej, podziwiano ją też w Katowicach, Krakowie, Wilnie.