Przegląd nowości

Ada Sari królowa koloratury

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30, marzec 2009 02:00

W tym roku mija dokładnie sto lat od scenicznego debiutu Ady Sari, jednej z największych śpiewaczek w historii polskiej i światowej opery. Debiutowała wiosną 1909 roku partią Małgorzaty w Fauście Gounoda na scenie rzymskiego Teatro Nazionale. Sztuka i muzyka stały się treścią  jej życia, uważała je za rodzaj kapłaństwa, które wymaga od artysty największego poświęcenia. Mówiono i pisano o niej: "Westalka sztuki".

Domeną Ady Sari były partie liryczno-koloraturowe, porównywano ją w tym względzie do największych śpiewaczek z legendarnymi Marią Malibran i Adeliną Patii na czele. Gdy rozpoczynała karierę jeden z niemieckich recenzentów napisał: "Nie tylko nasze pokolenie będzie oczarowane Adą Sari, ale również potomność będzie mówiła o niej, jako o jednej z największych śpiewaczek wszystkich czasów" i przyznać trzeba, że się ani trochę nie pomylił! Kariera Ady Sari związana była z największymi teatrami operowymi i salami koncertowymi na całym świecie. Jej sława sięgała od Moskwy, Petersburga, przez Berlin, Wiedeń, Paryż, Mediolan, Rzym do Nowego Jorku, Buenos Aires i Toronto. 

Podziwiano jej wokalny kunszt w Sztokholmie, Odessie, Madrycie. Lizbonie, Barcelonie i Londynie. Szczególne uznanie przyniosły jej koloraturowe partie Rozyny w Cyruliku sewilskim, Królowej Nocy w Czarodziejskim flecie Mozarta, tytułowej Lakme w operze Delibesa oraz Julii w Romeo i Julii Gounoda. Można powiedzieć, że była w swoim czasie niekwestionowaną mistrzynią koloratury o niezwykłej precyzji intonacyjnej, nieskazitelnej technice i fantastycznym brzmieniu. Pisano, że dysponuje głosem silnym, czystym, a koloraturowe kaskady dźwięków, pasaże, staccata i brawurowe tryle nie stanowią dla niej żadnego problemu. Nie ograniczała jednak swojego repertuaru tylko do wspomnianych partii koloraturowych, z równym powodzeniem śpiewała przecież dramatyczno-liryczne partie Violetty w Traviace, Leonory w Trubadurze, Gildy w Rigoletcie Verdiego, Elwiry w Purytanach oraz Królowej Małgorzaty w Hugonotach Meyerbeera. W sumie zaśpiewała w swojej bogatej karierze ponad trzydzieści partii pierwszoplanowych.