Przegląd nowości

Polski balet przed wielką szansą

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 22, marzec 2009 01:00

Błąd krytyczny rozszerzenia [sigplus]: Dla folderu galerii obrazów dokumenty/Pastor galeria oczekiwana jest względna ścieżka do folderu startowego określonego w konfiguracji rozszerzenia w zapleczu systemu Joomla!.

Ostatnie lata nie były dobre dla sztuki baletowej Polsce. Złożyło się na to wiele czynników począwszy od kulejącego systemu edukacji. Brak jest właściwej współpracy pomiędzy szkołami baletowymi a teatrami operowymi, zespoły baletowe są całkowicie podporządkowanie  potrzebom repertuarowym opery, coraz mniej jest przedstawień baletowych na co dzień. Premiery choreograficzne w teatrach mają miejsce przeważnie raz w roku. Można to jeszcze zrozumieć, kiedy taka sytuacja zdarza się w mniejszych teatrach, gdzie premiery operowe są dwie, albo trzy w sezonie; trudniej tam, gdzie jest ich sześć, a baletowa tylko jedna.

Czasem też brak jest elementarnego zrozumienia dla sztuki baletowej ze strony niektórych dyrektorów teatrów operowych. Przejawia się to często m.in. niewłaściwą polityką repertuarową i kadrową. Trudno na przykład zrozumieć jakimi przesłankami kierowano się w Warszawie zdejmując z reperuaru Opery Narodowej spektakle takich twórców o renomie światowej, jak: George Balanchine, Mats Ek, Boris Ejfman, Jiři Kylián i nie zastępując ich właściwie niczym wartościowym. Jak można było doprowadzić do takiego stanu apatii balet warszawski, który wciąż jeszcze jest zespołem baletowym o największym potencjale artystycznym w Polsce, jaki mogliśmy obserwować nawet w nieudanej premierze Pana Twardowskiego.