Przegląd nowości

Sasha Waltz i opera Purcella

Szczegóły

Opublikowano: środa, 28, styczeń 2009 01:00

Szczególnie ważna dramaturgicznie i choreograficznie jest scena pożegnania Dydony i Eneasza. Waltz tutaj rodzieliła tancerzy i śpiewaków na dwie grupy, które muszą pozostać rozdzielone, pomimo silnych uczuć, które je łączą. Centrum dla każdej z nich stanowią artyści śpiewający role Dydony i Eneasza (Aurore Ugolin i Reuben Willcox), podczas gdy artyści tańczący te role są cielesnym alter ego, pragnącymi i pożądającymi dotyku, czułości, i obecności kochanka, powstrzymywani przez pozostałych, czyli zwielokrotnione siły zewnętrzne: społeczne wartości i obowiązki. Co nie znaczy, że jedynie tancerze są bardziej dynamiczni, bowiem i śpiewacy muszą śpiewać w dziwnych pozycjach; np. Willcox śpiewa w pozycji pionowej, wyciągnięty w kierunku Dydony, a podtrzymywany przez innych. W momencie, kiedy obie grupy formują prostą linię, rozdzielenie kochanków się dokonało, ale Ugolin-Dydona stoi jeszcze bardziej z boku.