Przegląd nowości

"Rigoletto" w Opéra de Montpellier

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 20, marzec 2011 01:00

Myliłby się jednak ten, kto by sądził iż, Koering w swojej interpretacji - niezależnie od tego, jak byśmy ją oceniali - pójdzie tą zdecydowanie w deklaracjach nakreśloną drogą aż do końca spektaklu. Bowiem podobnie jak to się zdarza w przypadku wielu innych pseudo-nowatorskich reżyserów, tak i omawiane przedstawienie grzeszy trudną do zaakceptowania niekonsekwencją, a zapowiadane dramatycznym tonem wątki grzęzną w opowiadanej dalej "po bożemu" historii. To prawda, że widok wspomnianych wyżej zwłok prześladuje nas praktycznie przez cały czas trwania spektaklu, wszak dalsza transpozycja opery w nasze czasy odbywa się już tylko w zakresie jak najbardziej współczesnych strojów autorstwa Danièle Barraud.

I tak na przykład Gilda i Książę Mantui prezentują się w zwykłych jeansach, Sparafucile i wszyscy dworacy noszą przypisywane zazwyczaj agentom służb specjalnych płaszcze i czarne okulary, podczas gdy Rigoletto występuje w przebraniu kojarzącym się raczej z cyrkowym klownem. Nie zawsze zrozumiałe są intencje autora scenografii Virgila Koeringa, który ma pewne trudności ze spójnym i logicznym zaprojektowaniem wyjątkowo rozległej, to prawda, przestrzeni scenicznej. Można sobie jeszcze jakoś wytłumaczyć widok białego i sterylnego pomieszczenia - nasuwającego zapewne wbrew zamiarom scenografa skojarzenia z izolatką w szpitalu psychiatrycznym - na którego środku wznosi się srebrne, pozbawione życiodajnych soków drzewko.