Przegląd nowości

Dydona i Sinobrody

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 15, marzec 2011 01:00

Połączenie w ramach jednego wieczoru dwóch oper znajdujących się na przeciwległych biegunach stylistycznych - Dydony i Eneasza Henry Purcella oraz Zamku Sinobrodego Beli Bartoka - trzeba uznać za  decyzję oryginalną, interesującą i w pełni udaną.  Muzycznie oba dzieła bardzo różnią się od siebie, ale realizatorzy zcalili je m.in. specjalnie zaaranżowanymi mówionymi Prologami z szekspirowskim tekstem, który interesująco wyrecytował solista Teatru Wielkiego Przemysław Rezner. Ponadto można było znaleźć wspólne elementy w scenografii - m.in. wielką głowę ludzką przechyloną na bok w stylu Igora Mitoraja.

Odważnym zabiegiem było też powierzenie dwóch czołowych ról w obu operach tym samym śpiewakom, co nakładało na nich bardzo odpowiedzialne, trudne zadania, także od strony wokalnej. Robert Gierlach najpierw występował jako Eneasz w barokowym dziele operowym Purcella, potem zaś pojawiał się jako Sinobrody śpiewiając ekspersjonistyczne frazy Bartoka. Analogiczne zadanie czekało Agnieszkę Rehlis, która swym mocnym mezzosopranem kreowała postacie Dydony i Judyty. Oboje artyści chyba nie zauważyli, że śpiewanie opery barokowej wymaga od wykonawcy lżejszej emisji, dlatego trudno ich występy uznać za zjawiskowe. Szczególnie Eneasz niekorzystnie momentami forsował głos. Natomiast w drugiej części wieczoru, kiedy to nie mieli na scenie żadnej konkurencji, bardzo dobrze poradzili sobie z powierzonymi partiami zarówno aktorsko, jak i wokalnie.