

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościSonorystki przed Beethovenem
Strona 3 z 3
Zobaczyliśmy tutaj zupełnie innego człowieka, który wyzbył się artystycznej uważności i powagi, pokazał swoją ukrytą, nieco rozwichrzoną naturę, odrzucił nawet batutę, która służyła mu do precyzyjnego prowadzenia trudnych i nieco muzycznie nieprzewidywalnych sekwencji muzycznych. W V-tej Beethovena przecież dla każdego kulturalnego człowieka nie ma nic nieprzewidywalnego, tutaj każdą niemal nutę zawodowy muzyk ma w swoim uchu. Już pierwsze Allegro con brio dyrygent poprowadził w dosyć dużym tempie różnicując pojawiające się „trzy nuty” pukającego do nas losu, tworząc z tego krótkiego motywu zasadniczy element dramaturgii, budując napięcie i zawieszając grę w nadziei powstania kulminacji. Byli nawet tacy, którym te „przeciągania” wydały się przesadzone, ale ciekawe, co by na to powiedział sam Ludwig van Beethoven.
W części wolnej Andante con moto pokazał, że ona wcale nie musi być taka rozwlekła, zaś największą niespodziankę ujawnił w Scherzu, kiedy kompletnie wyciszył smyczki i kazał prowadzić melodię „pukającemu” fagotowi. Cały ten muzyczny spektakl był okraszony szaleńczym tańcem kapelmistrza, który swoimi młynkami z rąk, podskokami, rzutami w różne strony, demonstrował ładunek dynamizmu tkwiący w partyturze, z której akurat dyrygent korzystał tylko sporadycznie. W końcówce, przed wybuchowo-patetyczną kodą, Christoph König prawie przysiadł na swoim podium, mogło się wydawać, że chciał sięgnąć, albo po upuszczone okulary, albo miał podnieść batutę. Ale on nie nosi żadnych okularów a Symfonią dyrygował bez batuty. Taki to był koncert. Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||