

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościW operze Ukraina już zwyciężyła
Strona 1 z 2
Funkcjonując od lat w wykonawstwie dzieł operowych nie liczyłem, że cokolwiek może mnie jeszcze zaskoczyć. Ubolewając nad brakiem kompletów publiczności podczas prezentacji dzieł współczesnych upewniałem się, że apogeum tego gatunku sztuki przypada na wiek XIX, no może jeszcze początki XX stulecia. Jeśli w naszych czasach nakłania się kogoś do skomponowania opery, to głównie dla honorów domu, ozdoby swego dorobku twórczego, lub zrobienie na złość konkurencji.
Sztuka operowa straciła swą aktualność polityczną, zajmowanie się tematami historycznymi i mistrzostwo w kultywowaniu pięknego śpiewu i wzruszającej muzyki. Aż tu ta wiadomość o polsko-amerykańskiej inicjatywie stworzenia produkcji operowej opowiadającej o tragedii ukraińskiej brutalnie napadniętej przez Rosję, będącej dziełem ukraińskiego kompozytora Maxima Kolomiietsa i amerykańskiego dramatopisarza, autora libretta George’a Branta. Powstało dzieło mogące być porównywane z najwybitniejszymi przedsięwzięciami w tej dziedzinie w epokach minionych. Jego muzyka brzmiąca współcześnie, choć odwołująca się do świata dźwiękowego z czasów Pucciniego (lubimy takie porównania!), ogarnia karkołomne wyczyny wokalne śpiewane po angielsku, bo w świecie w którym żyjemy zarówno oprawcy jak i ich ofiary porozumiewają się już tylko w tym języku.
Spektakl opowiada o tragedii kobiet ukraińskich, którym Rosjanie odebrali córki i pod pozorem wakacji wywieźli na okupowany Krym, co zresztą było faktem. Zrozpaczone matki postanowiły odebrać swe dzieci, wyruszyły rozklekotanym autobusem, okrężną drogą przez Polskę, Białoruś i Moskwę, aby ratować swe pociechy.
Reżyserię tego przedsięwzięcia powierzono Barbarze Wysockiej, która popisała się konceptem, rozegraniem scen chóralnych zrozpaczonych kobiet, interesująco poprowadzonych ról solowych i skomplikowaną inscenizacją. Świetnie zaprezentował się chór Opery Narodowej i jego solistki, dziewczęta i chłopcy z chóru „Argos” oraz orkiestra interpretująca niełatwą ale muzycznie interesującą partyturę. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||